Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
له ابن عباس رضي الله عنهما څخه روایت دی وایي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «دوه نعمتونه داسې دي چې ډېری خلک یې له پامه غورځوي: روغتیا او فارغ وخت».
بخاري روايت کړی دی
نبي صلی الله علیه وسلم د الله تعالی له دوو لويو نعمتونو څخه خبر ورکړی، چې ډېری خلک پکې تاواني کېږي، ځکه هغوی دا نعمتونه په ناسم ځای کې لګوي؛ کله چې انسان ته روغتیا ورکړل شي او ورسره وزګار وي، نو په عبادت کې پرې سستي او تمبلي راځي چې پدې سره تاوانی دی او د ډېرو خلکو همدا حال دی، خو که خپل خالي وخت او روغتیا یې د الله په عبادت مصرف کړل کامیاب دی؛ ځکه دنیا د آخرت کرونده ده، او دلته هغه تجارت دی چې ګټه یې په آخرت کې څرګندېږي، خالي وخت پسې بوختیا راځي، روغتیا پسې ناروغي راځي، او که بل څه نه وي، نو زوړوالی (هرم) پخپله (د نعمتونو د پای ته رسېدو لپاره) بس دی.
له ابو هریره - رضي الله عنه - څخه روایت دی چې: رسول الله صلی الله علیه وسلم به په خپلې رکوع او سجده کې «اللهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ دِقَّهُ، وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَعَلَانِيَتَهُ وَسِرَّهُ». ویل، یعنې «ای الله! ماته مې ټول واړه او غټ، اول او آخر، ښکاره او پټ ګناهونه وبخښه».
مسلم روايت کړی دی
نبي صلی الله علیه وسلم به سجده کې دعا کوله او ویل به یې: (اللهم اغفر لي ذنبي) یا الله زما ګناهونه وبخښه، پرده پرې واچوه او د هغې له پایلو مې وساته؛ (له ګناه) راته تېر شه، راته یې وبخښه او معاف مې کړه، (كله)، یعنې ټول (دِقّه) واړه او لږ، (وجِلّه) لوی او زیات، (وأوله) لومړۍ ګناه، (وآخره) او وروستۍ یې او هغه چې د دواړو تر منځه دي؛ هغه چې ستا پرته پرې بل څوک خبر نه دی.
له ابو الدرداء -رضي الله عنه- څخه روایت دی چې: ما له رسول الله -صلی الله علیه وسلم- څخه اورېدلي دي چې ویل یې: «لعنت کوونکي کسان به د قيامت په ورځ نه شاهدان وي او نه شفاعت کوونکي».
مسلم روايت کړی دی
نبي صلی الله عليه وسلم خبر ورکوي چې څوک پر هغه چا زیات لعنت وایي چې هغه یې مستحق نه وي، نو دی د دوو سزاګانو مستحق دی: لومړۍ دا چې: د قيامت په ورځ به پدې شاهدي نه ورکوي چې پېغمبرانو خپلو امتونو ته پېغام رسولی دی، او په دنیا کې به یې شاهدي نه قبلېږي، ځکه چې فاسق دی، او د الله په لار کې قربانېدل به یې نه نصیب کېږي. دویمه دا چې: د قیامت په ورځ به دی هغه مهال شفاعت نشي کولی؛ کله چې مؤمنان د خپلو هغو ورونو لپاره شفاعت کوي چې اور ته د داخلېدو پرېکړه یې شوي وي.
له سلمان رضي الله عنه څخه روایت دی وایې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «بېشکه چې ستاسو رب ډېر حیاناک او عزتمند دی، هغه له خپل بنده نه حیا کوي چې کله ورته لاسونه پورته کړي او بېرته یې تش ور وګرځوي».
ابو داود، الترمذي او ابن ماجه روایت کړی دی
نبي صلی الله عليه وسلم د دعا پر مهال د لاسونو په پورته کولو ټینګار کوي او خبر راکوي چې الله تعالی ډېر حیاء لرونکی ذات دی، او هېڅکله ورکړه نه پرېږدي، له بنده سره هغه څه کوي چې هغه پرې خوشحالېږي، او هغه څه پرېږدي چې زیان ور رسوي، (کریم) دی؛ له غوښتنې پرته ورکړه کوي، نو له غوښتنې وروسته به یې څنګه نه ورکوي؟ هغه د خپل مؤمن بنده څخه حیا کوي چې لاسونه یې د دعا لپاره ورپورته کړي او بیا یې تش، ناهیلي او له قبلولو پرته یې پرېږدي.
د مومنانو له مور جویریه رضی الله عنها څخه روایت دی: نبي کریم صلی الله علیه وسلم له جویریه رضی الله عنها څخه سهار وختي، چې د سهار لمونځ یې ادا کړی و، ووت، او هغه په خپل عبادت ځای کې ناسته وه. بیا چې کله نبي کریم صلی الله علیه وسلم د څاښت له راختو وروسته بېرته راغی، هغه لا هم ناسته وه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته وویل: «ایا ته لا هم په هماغه حالت کې یې چې ما پرې پرېښودلي وي؟» هغې وویل: هو، نو نبي کریم صلی الله علیه وسلم وفرمایل: «ما له تا وروسته څلور کلمې درې ځلې ویلې دي، که دا د هغو ذکرونو سره چې تا له سهاره تر دې دمه ویلې دي پرتله شي، نو دا به له هغو درنې وي: سبحان الله وبحمده، عدد خلقه، ورضا نفسه، وزنة عرشه، ومداد كلماته».
مسلم روايت کړی دی
نبي کریم صلی الله علیه وسلم د سهار په لومړیو کې، کله چې یې د سهار لمونځ وکړ، له خپلې مېرمنې — د مؤمنانو مور جویریه رضی الله عنها — څخه ووت، حال دا چې هغه د لمانځه په ځای کې ناسته وه، بیا چې کله د ورځې نیمایي وخت (د څاښت وخت) راغی، نبي کریم صلی الله علیه وسلم بېرته راغی، او هغه لا هم په هماغه ځای کې ناسته وه. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته وفرمایل: ته لا هم په هماغه حالت کې یې چې ته ما پرې پرېښودلې وي؟ هغې وویل: هو، نو نبي کریم صلی الله علیه وسلم وفرمایل: «ما له تا وروسته څلور کلمې درې ځلې ویلې دي، که د اجر له پلوه د هغو ذکرونو سره پرتله شي چې تا ټول وخت ویلې، نو دا به پرې درنې شي: (سبحان الله): الله تعالی له هر ډول نېمګړتیا او کمښت پرته په پاکۍ (وبحمده): او د هغه له ستاینې او ثنا سره یادوم، ځکه هماغه ذات دی چې انسان ته یې د ذکر توفیق ورکړی، (عدد خلقه): د هغه د مخلوقاتو د شمېر په اندازه، چې یوازې هغه یې شمېرلي شي، (ورضا نفسه) یعني د هغه د رضایت په اندازه، دومره تسبیح بیانول چې هغه پرې له خپلو بندګانو څخه راضي شي، او دا هغه څه دي چې احاطه پرې ناشوني ده، (وزنة عرشه): د هغه د عرش د وزن په اندازه، چې تر ټولو مخلوقاتو ستر او دروند دی، (ومداد كلماته): یعنې د هغه د کلمو د رنګ په اندازه، حال دا چې د الله تعالی کلمې نه شمېرل کېږي او نه ختمېږي، چې دا درې واړو قسمونو ته شاملېږي: ځکه د هغه کلمو رنګ پای نه لري، او نه یې د کلمو صفت او شمېر پای لري، خو دلته ترې مراد: په ذکر کې د زیادت مبالغه ده؛ ځکه لومړی یې د هغه څه یادونه وکړه چې د مخلوقاتو زیات شمیر محدودوي، بیا ورپسې لوی او عظیم شي ته ورپورته شو او له هغه څخه یې د هغه د نفس د رضایت په اندازه تعبیر وکړ، بیا یې د مخلوقاتو تر ټولو د ستر یو یادونه وکړه چې هغه د عرش وزن دی؛ نو لومړی د شمېر او کمیت لپاره، دویم د صفت او کیفیت لپاره او دریم د لوی والي او دروندوالي لپاره.
له ابوهریره رضي الله عنه څخه روایت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «هېڅ ډله په یوه ځای کې ناسته نه کوي چې هلته د الله یاد ونه کړي او پر پېغمبر یې درود ونه وایي، مګر دا چې (هغه ناسته به) د دوی لپاره د نقصان او پښېمانتیا لامل وګرځي؛ نو که الله وغواړي سزا به ورکړي او که وغواړي بخښنه به ورته وکړي».
ابوداود، الترمذي او النسائي په السنن الکبری کې روایت کړی دی
نبي صلی الله عليه وسلم د الله تعالی له یادولو څخه د بې پروایۍ په اړه خبرداری ورکړی او ویلي یې دي چې کوم خلک چې په یوه مجلس کې ناست وي او هلته الله نه یادوي او د هغه په رسول صلی الله عليه وسلم درود نه وایي، مګر دا چې هغه مجلس به د قیامت په ورځ د دوی لپاره د پښېمانۍ، زیان او نقصان لامل وګرځي؛ نو که الله وغواړي دوی به د هغوی د پخوانیو ګناهونو او راتلونکي بې پروایۍ له امله په سزا ورسوي او که وغواړي نو په خپل فضل او رحم سره به یې وبخښي.
له جابر رضی الله عنه څخه روایت دی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: (بېشکه له تاسو څخه تر ټولو خوښ او د قیامت په ورځ زما مجلس ته تر ټولو نږدې کسان هغه دي چې غوره اخلاق ولري، او تر ټولو ناخوښ او زما مجلس نه تر ټولو لرې کسان د قیامت په ورځ: ثرثارون – ډېر خبرې او بې ځایه خبرې کوونکي (كړتو)، متشدقون – هغه کسان چې په تکلف او د وښکېو په حرکت سره خبرې کوي، ځان ښيي او متفيهقون – هغه کسان چې په غرور او تکبر سره خبرې کوي، صحابه کرامو وویل: اې د الله رسوله! موږ ثرثارون او متشدقون پېژنو، خو متفيهقون څوک دي؟نبي کریم ﷺ وفرمایل: متفيهقون یعني کبر کوونکي (هغوی چې په تکبر او غرور په ډکه خوله ویناوې کوي).
الترمذي روایت کړی دی
رسول الله صلی الله علیه وسلم موږ ته خبر راکړی چې: په دنیا کې تر ټولو خوښ خلک د هغه لپاره هغو دي چې غوره اخلاق ولري او د قیامت په ورځ به هم همدوی د هغه مجلس ته تر ټولو نږدې وي. او هغه ته تر ټولو ناخوښ خلک هغه دي چې په دنیا کې بد اخلاق ولري، او د قیامت په ورځ به له هغه څخه تر ټولو لرې وي لکه: (الثرثارون) ډېرې خبرې کوونکي بېځایه ژبه چلوونکي چې له حق څخه وځي، او (المتشدقون) په تکلف او فصاحت سره خبرې اوږدوي او ځان ته اهمیت ورکوي، پرته له دې چې احتیاط او ځان وساتي، (المتفيهقون) صحابه کرامو وویل: ای د الله رسوله! ثرثارون او متشدقون خو مو وپېژندل، نو دا (المُتفیهقون) څوک دي؟ نبي ﷺ وفرمایل: دا کبرجن خلک دي، هغه کسان چې په خلکو ملنډې وهي او په ډکه خوله لوی لوی خبرې کوي.
له عبدالله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما څخه روایت دی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: (بریالی شو هغه څوک چې اسلام یې قبول کړ، او الله تعالی ورته دومره روزي ورکړه چې بسنه ورته کوي، او الله هغه ته په هغه څه قناعت ورکړي چې ورکړي یې دي).
مسلم روايت کړی دی
رسول الله صلی الله علیه وسلم څرګنده کړه چې بریالی او کامیاب هغه څوک دی چې: خپل رب ته تسلیم شوی وي، نو دی به له هدایت شوو او هغه چا څخه وي چې الله تعالی د اسلام توفیق ورکړی وي، او الله تعالی هغه ته له حلالو څخه دومره روزي ورکړی وي چې د هغه اړتیاوې پوره کړي نه زیات وي او نه کم، او الله تعالی هغه ته قناعت ورکړی وي، یعني هغه په خپل حال خوشاله وي، او د الله په ورکړه راضي وي.
له عبیدالله بن محصن الأنصاري رضي الله عنه څخه روایت دی وایي چې، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «چا چې پداسې حال کې سهار کړ چې بدن یې روغ وي، کور او چاپېریال یې امن وي، د ورځې لپاره غله ولري، نو داسې ده لکه دا ټوله دنیا چې ورته راټوله شوې وي».
الترمذي او ابن ماجه روايت کړی دی
رسول الله صلی الله علیه وسلم مسلمانانو ته خبر ورکوي چې: اې مسلمانانو، له تاسو څخه چې څوک په داسې حال کې سهار کړي چې بدن یې له ناروغیو او دردونو سالم وي، په ځان، کورنۍ، اولادونو، او لاره کې امن وي، هېڅ وېره ونه لري، د ورځې لپاره له حلالو څخه دومره غله یا روزي ولري چې بسنه کوي، نو داسې ده لکه ګویا چې ټوله دنیا ورته راټوله شوې وي.
