Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از زيد بن ارقم رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم – چنین دعا می کرد و - می گفت: «اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ وَالكَسَلِ، والبُخْلِ والهَرَمِ، وَعَذابِ القَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّها أنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا، اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ؛ وَمِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ؛ وَمِنْ دَعْوَةٍ لا يُسْتَجابُ لَهَا». «يا الله، از ناتوانی، تنبلی، بُخل، پيری و عذاب قبر به تو پناه می برم؛ يا الله، به نفس من تقوايش را عنايت کن و آن را پاک بگردان که تو بهترين کسی هستی که آن را پاک می گردانی؛ تو ياور و مالک و کارسازِ آن هستی. يا الله، از علمِ بی ثمر و بی سود و از قلبی که خشوع ندارد و از نفس حريصی که سير نمی شود و از دعايی که پذيرفته نمی گردد، به تو پناه می برم».
مسلم روایت کرده
از دعای پیامبر صلی الله علیه وسلم این بود: «اللهم إني أعوذ بك» و به تو پناه می برم، «من العجز» از این که نتوانم تدبیر مفیدی باندیشم، «والكسل» در نداشتن اراده برای انجام دادن، زیرا شخص ناتوان و درمانده نمی تواند برنامه ریزی کند و تنبل نمی خواهد آن را انجام دهد، «و الجبن» در خودداری از اقدامی که باید انجام شود، «والبخل» با خودداری از آنچه باید داده شود، «والهرم» و پیری که موجب ضعف جسمانی میشود، «و عذاب القبر» و اسبابی که منجر به آن می شود. «اللهم آت نفسي» و برایش عطا کن و توفیقش بده «تقواها» برای انجام طاعت و ترک معصیت به «وزكها » و پاکش کن از رذیله و اخلاق پست، «أنت خير من زكاها» و هیچ کس جز تو نمی تواند آن را پاکیزه کند، «أنت وليها» و پشتیبان آن و مواظب آن هستی، «ومولاها» آن که به امور آن رسیدگی می کنی، تو پروردگار و مالک و یگانه کسی که بر او منت نهاده ای. «اللهم إني أعوذ بك من علم لا ينفع»، مانند علم طالع بینی و فال و سحر و یا از علمی که برای آخرت فایده ای ندارد، و یا از علمی که به آن عمل نمی شود، «ومن قلب لا يخشع» و خضوع نمی کند و به یاد تو آرامش نمی یابد، «ومن نفس لا تشبع»، و به آنچه الله برایش داده و روزی حلال و نیکو داده، «ومن دعوة» و دعای که رد شده ای «لا يستجاب لها» که مستجاب نمی شود.
از علی رضی الله عنه روايت است: برده ای - که با توافق صاحبش در پیِ تأمين پولِ آزادی اش بود - نزدش آمد و گفت: من از تأمين پول آزادی ام ناتوانم؛ کمکم کن، علی رضی الله عنه گفت: آيا کلماتی به تو آموزش دهم که رسول الله صلى الله عليه وسلم آنها را به من آموختاند؟ و اگر به اندازه ی يک کوه قرض داشته باشی - با گفتن اين کلمات - الله متعال موجبات پرداخت قرضت را فراهم می سازد، گفت: «قُلْ: اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ، وَأغْنِنِي بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِواكَ». بگو: «يا الله، مرا با حلال خود از آنچه حرام کرده ای، کفايت بفرما، و به فضل خويش مرا از غير خود بی نياز بگردان».
ترمذی روایت کرده
برده ای نزد امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب رضی الله عنه آمد که با آقایش قرار داد بسته که آزادی اش را در برابر مبلغی به صورت قسطی از وی بخرد، ولی پول آزادی خود را ندارد، و گفت: من از پرداخت بدهی ام ناتوانم، پس در پرداخت آن با مال، آموزش و راهنمایی مرا کمک کنید، امیر المؤمنین برایش فرمود: آيا کلمات به تو آموزش دهم که رسول الله صلى الله عليه وسلم آنها را به من آموخت، و اگر به اندازه ی کوهی که نامش متعلق به قبیله طيئ است، قرض داشته باشی، الله متعال آن را از سوی تو به مستحق آن می پردازد، و تو را از ذلت آن نجات می دهد، فرمود: بگو: (الهی مرا کفایت کن) و مرا دور کن (با حلال خود) با آن بی نیازم کن (از) افتادن در (حرام ات)، (و غنیم ساز) و کفایتم کن (به فضل خودت) و مهربانی خودت (از غیر تو) از خلقت.
از سلمان فارسی رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ: أُشَيْمِطٌ زَانٍ، وَعَائِلٌ مُسْتَكْبِرٌ، وَرَجُلٌ جَعَلَ اللَّهَ لَهُ بِضَاعَةً، فَلَا يَبِيعُ إِلَّا بِيَمِينِهِ وَلَا يَشْتَرِي إِلَّا بِيَمِينِهِ». «سه نفر - يعنی سه گروه - هستند که الله در روز قيامت با آنها سخن نمی گويد، آنها را پاکيزه نمی گرداند، و عذاب دردناکی در انتظارشان است: پيردمرد زناکار، پادشاه و فرمانروای بسيار دروغگو و فقيرِ متکبر، و مردی که الله به او داد و ستد داده، پس جز با قسم نمی فروشد و جز با قسم نمی خرد».
رواه الطبراني
پیامبر صلی الله علیه وسلم در مورد سه دسته از مردم خبر می دهد که اگر توبه نکنند و یا گناهانشان آمرزیده نشود، در روز قیامت مستحق سه عذاب الله متعال می شوند: اول: الله متعال در روز قیامت به دلیل شدت غضب با آنان سخن نمی گوید، بلکه از آنان روی گردان می شود، یا به گونه ای صحبت می کند که آنان را خشنود نمی کند، که دلالت بر خشم وی بر آنان می کند. دوم: آنان را تزکیه، تمجید، و از گناهان پاک نمی کند. سوم: در آخرت برای آنان عذاب سخت و دردناکی خواهد بود. و این دسته بندی ها عبارتند از: دستۀ اول: مرد بزرگسال که فعل فاحش زنا را انجام می دهد. دستۀ دوم: فقیری که مال ندارد، ولی نسبت به مردم متکبر است. سوم: کسی که در خرید و فروش بسیار به الله سوگند یاد کند، و نام الله را اهانت کرده و آن را وسیلۀ کسب مال قرار دهد.
ابوموسی اشعری (رضی الله عنه) از پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) روایت میکند که فرمودند: «گرسنه را طعام دهید، بیمار را عیادت کنید و زندانی را آزاد سازید».
بخاری روایت کرده
پیامبر (صلی الله علیه وسلم) بیان فرمودند که از حقوق مسلمان بر برادر مسلمانش این است که گرسنهاش را طعام دهد، بیمارش را عیادت کند و زندانیاش را آزاد سازد.
از ابوامامه باهلی رضی الله عنه روایت است که گفت: دو مرد نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم ذکر شد که یکی از آنان عابد و دیگری عالم بود، پس رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «فَضْلُ العَالِمِ عَلَى العَابِدِ كَفَضْلِي عَلَى أدْنَاكُمْ»، «برتریِ عالِم بر عابد، همانند برتریِ من نسبت به کمترين شماست»؛ سپس رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «إنَّ اللهَ وَمَلاَئِكَتَهُ وَأهْلَ السَّماوَاتِ وَالأَرْضِ حَتَّى النَّمْلَةَ في جُحْرِهَا وَحَتَّى الحُوتَ لَيُصَلُّونَ عَلَى مُعَلِّمِي النَّاسِ الخَيْرَ». «الله و ملائکه و اهل آسمان ها و زمين، حتی مورچه در لانه ی خود و نيز ماهی، بر کسانی که خير و نيکی را به مردم آموزش می دهند، درود می فرستند».
ترمذی روایت کرده
دو مرد نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم ذکر شد که یکی از آنان عابد و دیگری عالم بود، کدام یک برتر هستند؟ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: فضل و برتری علم و عالم به علوم شرعی بر عابدی که خود را وقف عبادت نموده و معرفت او به آن چه که بر او واجب است برتر معرفی می کند، و نسبت این دو را مانند فضل و برتری رسول الله صلی الله علیه وسلم بر کمترین صحابه از نگاه جایگاه و منزلت می داند. آن گاه صلی الله علیه وسلم دلیل آن را بیان کرد که الله متعال و فرشتگان او که عرش را حمل می کنند و اهل آسمان از سایر فرشتگان، و اهل زمین اعم از انس و جن و همه حیوانات، حتی مورچه در لانه اش در بطن زمین؛ و حتی ماهی در دریا؛ تا که همه جانوران خشکه و دریا را شامل می شود، همگی به خیر ونیکی دعا می کنند، بر کسانی که به مردم علوم دینی که نجات و فلاح مردم در آن را آموزش می دهند.
از حذیفه بن یمان رضی الله عنه روایت است: پیامبر صلی الله علیه وسلم هر گاه می خواست بخوابد، دستش را زیر سرش می گذاشت، سپس می فرمود: «اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَجْمَعُ أَوْ تَبْعَثُ عِبَادَكَ». «الهی مرا از عذابت در روزی که بندگانت را جمع می کنی یا زنده می کنی حفظ کن».
ترمذی روایت کرده
هنگامی که پیامبر صلی الله علیه وسلم به رختخواب می رفت تا بخوابد، دست راست خود را بالشت می ساخت و گونۀ راست خود را بر آن می گذاشت، و می فرمود: «الهی، پروردگارا، مرا نجات بده» و مرا از «عذابت» و مجازات ات «روزی که بندگانت را محشور میکنی یا زنده میکنی» در روز حساب، روز قیامت حفظ کن.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَنْ تَعَلَّمَ عِلْماً مِمَّا يُبْتَغَى بِهِ وَجْهُ اللهِ - عز وجل - لا يَتَعَلَّمُهُ إِلاَّ لِيُصِيبَ بِهِ عَرَضاً مِنَ الدُّنْيَا، لَمْ يَجِدْ عَرْفَ الجَنَّةِ يَوْمَ القِيَامَةِ» يَعْنِي رِيحَهَا. «هرکس علمی را که برای رضایت الله عز وجل فرا گرفته می شود، به خاطر دست يافتن به چيزی از دنيا بياموزد، روز قيامت بوی بهشت به مشامش نمی رسد».
ابو داود و ابن ماجه و احمد روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان می دارد که هرکس علم شرعی یی را بیاموزد که اصل به آن رضایت الله متعال است، آن را نمی آموزد مگر اینکه به آن متاع بی ارزش دنیا از جمله مال و جاه بدست بیاورد، در روز قیامت بوی بهشت به مشامش نمی رسد.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ». «مردی از راهی می گذشت؛ شاخه ی خارداری در وسط راه ديد؛ آن را برداشت و کنار گذاشت، در نتيجه، الله از او سپاس نموده و او را آمرزيد».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که مردی از راهی می گذشت؛ شاخه ی خارداری در وسط راه ديد که مسلمانان را اذیت می کرد؛ آن را برداشت و کنار گذاشت، در نتيجه، الله از او سپاس نموده و او را آمرزيد.
از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لا تَتَّخِذُوا الضَّيْعَةَ فَتَرْغَبُوا في الدُّنْيا»:. «در خريداری زمين - باغ و مزرعه - (و جمع آوری مالِ دنيا) زياده روی نکنيد که به دنيا علاقه مند می شويد».
ترمذی و احمد روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم از مشغول شدن به دنیا و تلاش و کوشش بیش از حد برای آن و گردآوری اموال با انواع کارهای تجاری، صنعتی و کشاورزی بازداشتند؛ چراکه این موارد منجر به علاقمندی به دنیا و پشت کردن کامل به امور اخروی می شود.
