Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوسعید خدری رضی الله عنه به صورت مرفوع روایت است که مردی گفت: ای رسول خدا، برترین مردم کیست؟ فرمود: «مُؤْمِنٌ مجَاهِدٌ بِنَفسِهِ وَمَالِهِ في سبيل اللَّه»: «مؤمنی که با جان و مالش در راه الله جهاد کند». سؤال کرد: سپس چه کسی؟ فرمود: «ثُمَّ رَجُلٌ مُعتَزِلٌ في شِعْبٍ مِن الشِّعَاب يَعبُدُ رَبَّهُ، ويَدَع النَّاسَ مِن شَرِّهِ»: «سپس مردی که در يکی از دره ها عزلت می گزيند و پروردگارش را عبادت نموده و مردم را ترک می کند تا از شرَّش در امان باشند». و در روایتی آمده است: «يتَّقِي اللَّهَ ويَدَع النَّاسَ مِن شَرِّهِ»: «سپس مردی که در يکی از دره ها عزلت می گزيند و پروردگارش را عبادت می کند».
متفق علیه، این لفظ مسلم است
از رسول الله صلی الله علیه وسلم سوال می شود بهترین مردم کیست؟ در پاسخ بیان می فرماید: مردی است که با مال و جان خود در راه الله جهاد می کند. گفته می شود: پس از آن چه کسی است؟ می فرماید: مرد مومنی که در یکی از دره ها عزلت می گزیند و به عبادت الله مشغول می گردد و مردم را ترک می کند تا از شر او در امان باشند؛ به عبارت دیگر به عبادت الله می پردازد و از مردم روی می گرداند و نمی خواهد که شر و بدی از او به مردم برسد.
از ابو علی طلق بن علی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا دعا الرَّجُلُ زَوْجتَهُ لِحَاجتِهِ فَلْتَأْتِهِ وإِنْ كَانَتْ عَلَى التَّنُّور»: «هرگاه مرد، همسرش را برای رفع نيازش فرابخواند، زن بايد اجابت کند؛ هرچند بر سرِ تنور باشد».
به روایت ترمذی
چون مرد همسرش را برای آمیزش جنسی فرا بخواند، بر زن واجب است که خواسته اش را اجابت کند و لو اینکه مشغول کاری باشد که جز او کسی به آن نمی پردازد مانند پخت نان یا آشپزی.
از عبدالله بن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «كُلُّكُمْ رَاعٍ فَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالأَمِيرُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَى بَيْتِ بَعْلِهَا وَوَلَدِهِ وَهِيَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ، وَالعَبْدُ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُ، أَلاَ فَكُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»: «هریک از شما مسئولید و دربارهٔ رعیت خود سوال میشوید، بنابراین امیری که بر مردم گمارده شده مسئول آنان است و دربارهٔ آنان سوال خواهد شد؛ و مرد مسئول خانوادهی خود است و دربارهٔ آنان سوال خواهد شد؛ و زن مسئول خانهٔ شوهرش و فرزند اوست و دربارهٔ آنان سوال خواهد شد؛ و برده مسئول مال آقای خود است و دربارهٔ آن سوال خواهد شد؛ پس بدانید که همهٔ شما مسئولید و همهٔ شما دربارهٔ رعیت خود مورد سوال و بازخواست قرار خواهید گرفت».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که هر مسلمانی در جامعه مسئولیتهایی دارد که باید به آن رسیدگی کند و آن را بر دوش بگیرد. چنانکه امام و امیر مسئول کسانی هستند که الله مسئولیت آنان را به آنها سپرده است، بنابراین باید از دین آنها محافظت کند و از آنان در برابر ستمگران حمایت کند و با دشمن آنان جهاد نماید و حقوقشان را پایمال نسازد. و مرد در مورد خانوادهٔ خود مسئول است که هزینهٔ زندگی آنان را بر عهده بگیرد و با آنان به نیکی معاشرت کند و آموزش و تربیتشان را بر عهده گیرد. و مسئولیت زن در خانهٔ شوهرش این است که امور خانهاش را به نیکی تدبیر کند و فرزندانش را تربیت کند و دربارهٔ این مسئولیت سوال خواهد شد. و خادم - چه برده باشد و چه کارگر - دربارهٔ مال آقایش مسئول است و باید آنچه در اختیار اوست حفظ کند و خدمت او را به جا بیاورد و از او در این باره سوال خواهد شد. بنابراین هرکس در مورد آنچه مسئولیتش به او سپرده شده، مسئول است و هرکس دربارهٔ رعیتش سوال و بازخواست خواهد شد.
از عايشه رضی الله عنها روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنَ الأرْضِ؛ طُوِّقَهُ منْ سَبْعِ أَرَضِينَ»: «هرکس يک وجب از زمين را به ناحق تصاحب کند، روز قيامت همين يک وجب از هفت زمين به دور گردنش پيچيده می شود».
متفق علیه
مال دیگران بر انسان حرام است و کسی حق ندارد و بر او حلال و روا نیست حق و مال دیگری را تصاحب کند مگر با رضایت او؛ و بدترین انواع آن تصاحب زمین دیگری است؛ به دلیل طولانی بودن مدت تصرف در آن؛ به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که هرکس به ناحق زمین دیگری را به مقدار کم یا زیاد تصاحب کند، عذاب شدیدی در روز قیامت دارد چنانکه گردنش را سخت و دراز می کنند و زمینی که آن را غصب کرده و زیر آن تا هفت زمین، طوقی بر گردنش می شود؛ و این جزای ظلمی است که به صاحب آن زمین روا داشته و زمینش را تصاحب کرده است. این وعید شامل کسی نمی شود که از زمین های عمومی بدون تملک استفاده می کند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا، فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ المَلَائِكَةِ: غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ»: «هنگامی كه امام آمين گفت، شما نيز آمين بگوييد. زيرا آمين هركس با آمين ملائکه همزمان باشد، تمام گناهان گذشته اش آمرزيده می شود».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم به ما امر می کند که وقتی امام آمین گفت، آمین بگوییم؛ چون وقت آمین گفتن ملائکه می باشد؛ و هرکس آمین گفتن وی با آمین گفتن ملائکه همزمان شود، گناهان گذشته اش بخشیده می شود.
از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت است که می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم از معامله به صورت منابذه و ملامسه نهی فرمود. منابذه این است که فروشنده پارچه ای را برای فروش نزد مشتری بیندازد و قبل از اینکه وی پارچه را بررسی کند و به آن نگاه کند، معامله تمام شده تلقی گردد. و ملامسه این است که چون پارچه را لمس کند و لو اینکه به آن نگاه نکند، معامله تمام شده به حساب آید.
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم از بیع غرر نهی کرده است؛ چون با ضرر و زیان یکی از دو طرف، خریدار یا فروشنده همراه می باشد؛ به عنوان مثال کالا برای فروشنده یا خریدار یا هر دوی آنها مجهول باشد. و از این قبیل است بیع منابذه که طی آن فروشنده - مثلا - پارچه ی خود را نزد مشتری می اندازد و قبل از دیدن و بررسی کردن آن توسط مشتری، معامله را تمام شده می دانند. و همچنین بیع ملامسه؛ اینکه مبنای معامله را لمس پارچه می دانند، قبل از اینکه به آن نگاه کرده و آن را بررسی کنند. این دو معامله با جهل و ضرر همراه هستند؛ و یکی از دو طرف معامله در معرض خطر می باشد که یا سود می کند یا ضرر؛ و به این ترتیب معامله ی آنها از مصادیق قمار می باشد که از آن نهی شده است.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم از معامله کردن محصولات تا به دست آمدن و رسیدن آنها نهی کرد. گفته شد: علامت به دست آمدن و رسیدن محصولات چیست؟ فرمود: «حتى تَحمَرَّ»: «اینکه قرمز شوند». راوی می گوید: انس رضی الله عنه گفت: اگر الله مانع به دست آمدن و رسیدن محصولات شود، آنگاه در برابر چه چیزی مال برادرت را برای خود حلال دانستی؟
متفق علیه
محصولات و میوه ها قبل از اینکه به دست آمده و علامت های رسیدن آنها آشکار شود، در معرض آفت های زیادی قرار دارند و در فروختن آنها در این زمان مصلحتی برای مشتری وجود ندارد. به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم فروشنده و خریدار را از معامله ی آن تا به دست آمدن محصول نهی کرده است؛ تا اینکه علامت های رسیدن و سالم بودن محصول نمایان شود که نشانه ی آن در خرمای نخل، قرمز یا زرد شدن محصول می باشد. سپس شارع علت نهی از معامله ی آن را احتمال آفت زدگی همه یا بخشی از محصول ذکر می کند که در این صورت فروشنده مال برادرش (مشتری) را در برابر هیچ برای خود حلال دانسته و گرفته است!
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فروشنده و خریدار را از معامله ی محصول تا آشکار شدن علایم سالم بودن و رسیدن آن نهی کرده است.
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم فروشنده و خریدار را از معامله ی محصولات تا آشکار شدن علایم رسیدن آن نهی کرده است.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ تَصَدَّقَ بعَدلِ تَمْرَةٍ مِنْ كَسْبٍ طَيِّبٍ، وَلا يَقْبَلُ اللهُ إلا الطَّيبَ، فَإنَّ اللهَ يَقْبَلُهَا بِيَمِينِهِ، ثُمَّ يُرَبِّيهَا لِصَاحِبِهَا كَمَا يُرَبِّي أحَدُكُمْ فَلُوَّهُ حَتَّى تَكُونَ مِثْلَ الجَبَلِ»: «هركس به اندازه ی يک خرما از کسب حلال و پاک صدقه دهد - و الله جز مال حلال و پاک را نمی پذيرد - الله متعال آن را به دست راست خود می گيرد و آن چنان برای صدقه دهنده پرورش می دهد که مثل کوه بزرگ می شود؛ همان طور که شما کره اسب خود را پرورش می دهيد».
متفق علیه
هرکس به اندازه ی بهای خرمایی از مال حلالی صدقه دهد که هیچگونه شبهه و غشی در آن نباشد - چون الله متعال جز مال حلال و پاکیزه را نمی پذیرد - الله متعال آن را با دست راستش از او می پذیرد و می گیرد؛ -چنانکه در روایت مسلم آمده است - و آن را پرورش داده و اجر و پاداش آن را چند برابر می کند چنانکه یکی از شما کره اسبش را پرورش می دهد تا بزرگ شود. اینکه فرمود: «با دست راستش آن را می گیرد» بیان صفت دست راست برای الله متعال است چنانکه شایسته و لایق ذات الهی می باشد و نباید آن را تاویل و تحریف نمود.
