Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عبد الله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «دشنام دادن به مسلمان فسق و جنگیدن با او کفر است».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم مسلمان را از دشنام دادن برادر مسلمان نهی کرده است، و آن را فسق دانسته اند، که به معنای خروج از اطاعت الله متعال و رسولش صلی الله علیه وسلم می باشد، و جنگیدن مسلمان با برادر را از اعمال کفری می داند؛ که آن کفر اصغر است.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «آغازگر سلام به يهود و نصارا نباشید، و اگر در راهی با آنها روبرو شديد، آنان را ناگزير کنيد که به تنگ ترين قسمتِ راه بروند».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم از اینکه آغازگر سلام به یهود و نصاری باشیم نهی کرده است، هرچند اگر ذمی هم باشند، چه رسد به این که کافران باشند، و رسول الله صلی الله علیه وسلم برای ما بیان می دارد این که هرگاه با آنان در راهی مواجه شدیم، مومن او را به تنگ ترین بخش راه می کشاند، وسط راه و بخش وسیع آن برای مومن خواهد بود، و کافر باید کنار برود، و مسلمان نباید در هیچ حالتی ذلیل باشد.
از ابو درداء رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هیچ چیز در روز قیامت در ترازوی مؤمن سنگینتر از اخلاق نیکو نیست، و الله متعال زشتخوی بددهان را دوست نمی دارد».
ابو داود و ترمذی روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم ما را آگاه نموده که سنگینترین اعمال در ترازوی مؤمن در روز قیامت، اخلاق نیکوست، از طریق گشادهرویی، نرساندن اذیت، و رفتار خوب با دیگران. و الله تعالی کسی را که در سخن و کردارش زشتخو و در گفتارش بددهان است دوست نمیدارد.
از حسین بن علی بن ابو طالب رضی الله عنهما روایت که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «بخیل کسی است که نام من نزد او ياد شود و بر من درود نفرستد».
رواه الترمذي والنسائي في الكبرى وأحمد
پیامبر صلی الله علیه وسلم به محض شنیدن نام و کنیه و وصف وی صلی الله علیه وسلم از عدم فرستادن درود بر وی هشدار می دهد، و فرمودند: بخیل که کاملاً بخیل باشد، کسی است که هرگاه نزد او نامم ياد شود بر من درود نفرستد؛ بنابر امور ذیل: اول: در چیزی بخل می ورزد که به خاطر آن نه کم و نه زیاد زیان نمی کند، مال و تلاش را نیز به خرج نمی دهد. دوم: بر خود بخل ورزیده و خود را از ثواب درود بر رسولش صلی الله علیه وسلم محروم نمود؛ زیرا با خودداری از فرستادن درود بر وی صلی الله علیه وسلم بخل کرده، و از ادای حقی که باید بر طبق دستور ادا کند و ثواب آن را حاصل شود خودداری کرده است. سوم: فرستادن درود بر رسول الله صلی الله علیه وسلم ادای برخی از حقوق وی می گردد؛ زیرا او به ما آموخت، و او ما را هدایت نمود، و اوست که ما را بسوی الله متعال فرا خواند، و این وحی و این شریعت را برای ما آورد، و او سبب هدایت گردید - بعد از الله تبارک و تعالی - و هر که برای او درود نفرستد، به خود بخل ورزیده است، و نسبت به پیامبرش صلی الله علیه وسلم بخل ورزیده به حقی که از نازل ترین حقوق اوست.
از سهل بن معاذ بن انس از پدرش روایت است که می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هرکس غذا بخورد سپس بگوید: همه ی حمد و ستايش، ويژه ی الله می باشد؛ ذاتی که بدون توان و نيروی خودم اين غذا را به من عطا کرد، و آن را روزیِ من قرار داد، تمام گناهان گذشتهء وی بخشوده می شود.
ابو داود و ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم کسی را که غذا می خورد تشویق می کند که ستایش الله را به جا آورد، و این که من توان بدست آوردن و خوردن غذا را جز به یاری الله متعال ندارم. سپس وی صلی الله علیه وسلم مژده دادن به هر که چنین بگوید، مستحق آمرزش الله متعال از گناهان صغیرۀ گذشته اش می شود.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «دعای بین اذان و اقامه رد نمی شود».
ابو داود و ترمذی و نسایی روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم فضیلت دعا بین اذان و اقامه را بیان نموده، و این که در آن وقت دعا رد نشده و سزاوارتر است که قبول شود، پس در آن زمان دعا کنید و از الله متعال بخواهید.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم میفرمودند: «بار الها، دينم را که نگه دارنده ی من از بدی هاست، و دنيايم را که زندگانی ام در آن است، و آخرتم را که بازگشتم به سوی آن می باشد، اصلاح بفرما و زندگی را برای من موجب افزايش کارهای نيک قرار بده و مرگ را برای من مايه ی راحتی و رهايی از همه ی بدی ها بگردان».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم دعای که در آن اصول بهترین اخلاق که برای اتمام آن مبعوث گردیده است دعا نمود؛ و آن عبارت از صلاح دین است از الله متعال طلب می نماید، پس در این بیان مختصر، صلاح جوامع سه گانه را گنجانید، به صلاح دین آغاز نمود که به صلاح آن صلاح دارین وابسته است، و فرمودند: (اللهم أصلح لي ديني) این که مرا توفیق نصیب کن تا آداب آن را بگونۀ کاملتر به اتمام برسانم. (الذي هو عصمة أمري) و تمام امور من را حفاظت می کند، اگر دینم فاسد شود، امورم فاسد می شود، و من شکست می خورم و زیان می کنم، و چون صلاح دین مطلوب حاصل نمی شود مگر به صلاح دنیا، و فرمودند: (وأصلح لي دنياي) با دادن سلامت جسمی و امنیت، و رزق، و همسر خوب، و فرزندان نیک، و هر آنچه که نیاز دارم، و حلال باشد، و مرا در اطاعت تو یاری دهد، سپس عذر را برای اصلاح آن در سوال خود ذکر نمود؛ و فرمودند: (التي فيها معاشي) و مکان زندگانیم و زمان زندگیم. (وأصلح لي آخرتي التي فيها معادي) و بازگشتم برای دیدار تو با اصلاح اعمال، و توفیق الله متعال برای بنده به عبادت و اخلاص و عاقبت به خیر. او صلی الله علیه وسلم آخرت را پس از دنیا قرار داد؛ از آنجایی که اولی وسیله اصلاح دومی است، پس هر کس در این دنیا مطابق خواست الله استقامت نماید، آخرتش مستقیم شده و در آن خوشبخت می شود. (واجعل الحياة) وطول عمر را (زيادة لي في كل خير) برای این که اعمال نیک را بیشتر انجام دهم، (واجعل الموت) و زود رسیدن آن (راحة لي من كل شرٍّ) و فتنه و مصیبت و امتحان به معصیت و غفلت، و نجات از سختی و غم های دنیا، و رسیدن به آسایش.
از ابو موسی رضی الله عنه، از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که ایشان این دعاء را می خواندند: «پروردگارا اشتباهات و جهل کاری هايم و زياده روی ام در کارها و آنچه را تو بهتر از من می دانی، بيامرز؛ بار الها گناهانی را که به جدّی، شوخی و به عمد و خطا انجام داده ام ببخشای؛ و خود معترفم که همه ی اين گناهان در من وجود دارد. بار الها، اين تويی- که هرکس را بخواهی به سوی کارهای نيک و بهشت - به پيش می بری و- هرکس را بخواهی از کارهای نيک و بهشت - عقب می اندازی و تو بر هر کاری توانايی».
متفق علیه
یکی از دعاهای جامع پیامبر صلی الله علیه وسلم این بود که می فرمودند: "رب اغفر لي خطيئتي" و گناهانم را، "وجهلي" و هر آنچه که بدون دانستنم از من سرزده. "وإسرافي في أمري كله" و تقصیر و از حد گذری ام را. "وما أنت أعلم به مني" و آنچه تو از من بیشتر می دانی. "اللهم اغفر لي خطاياي وعمدي" و آن گناهان که از من بگونۀ قصدی و دانستنی رخ داده است. "وجدي وهزلي" و آنچه که بگونۀ مزاح، و آنچه در هر دو حالت از سوی من اتفاق افتیده است. "وكل ذلك عندي" چنانچه همه گناهان و عیب ها را جمع آوری نمود. "اللهم اغفر لي ما قدمت" هر آنچه که گذشت، "وما أخرت" هر آنچه را در آینده می آید. "وما أسررت" آنچه را در خفا انجام داده ام، "وما أعلنت" و آنچه را آشکارا انجام داده ام. "أنت المقدم وأنت المؤخر" هر کس از مخلوقت را بخواهی به رحمتت نزدیک می کنی، و توفیق می دهی به آنچه که تو راضی می شوی، و هر که را بخواهی از رحمت و توفیقت دور کرده و خوار می کنی، پس اموری را که تو دور نمودی نزدیک کنندۀ برای آن نیست، و اموری را که تو نزدیک نمودی دور کنندۀ برای آن نیست. "وأنت على كل شيء قدير" با قدرت و ارادۀ کامل، عملی کنندۀ هر آنچه را بخواهید.
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم همواره این دعا را ترک نمی کردند تا این که آن را در صبح و شام می خواندند: «بار الها، عافیت را در دنیا و آخرت از تو می خواهم، بار الها، عفو و عافیت در دین و دنیا و خانواده و مالم را از تو می خواهم؛ بار الها، عیب - و یا عيب هایم- را بپوشان، و هراس هايم را به امنيت و آرامش خاطر تبديل کن، و مرا از جلو و پشت سر و از راست و چپ و از بالا حفاظت نما؛ به عظمت تو پناه می برم که از زير پايم ربوده (و دچار لغزش) شوم».
ابو داود و نسایی و ابن ماجه و احمد روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم همواره این دعا را ترک نمی کردند تا این که آن را در صبح و شام می خواندند: (اللهم إني أسألُكَ العافيةَ)، و سلامتی از بیماری ها و آفت ها و دشواری های دنیوی، و شهوت ها و فتنه های دینی (في الدنيا والآخرة) عاجل و غیر عاجل را می خواهم. (اللهمَّ إني أسأَلُكَ العفو) و محو گناهان و نادیده گرفتن آن، (والعافيةَ) وسلامتی از عیب ها، (في دِيني) از شرک و بدعت و گناهان، (ودنيای) از مصیب ها و اذیت ها و شرها، (وأهلِي) همسرانم و فرزندانم و نزدیکانم، (ومالي) و اموال و کارم. (اللهم استرْ عَوراتي) و هر آنچه از عیب ها و خلل و تقصیری که در من است و گناهانم را محو کن، (وآمِن رَوْعاتي) وحشت و ترسم را از من دور كن. (اللهم احفظْني) و بلاها و مصیبت ها و چیز هی اذیت کننده را از من دور کن، (من بين يديَّ ومِن خلفي، وعن يميني وعن شمالي، ومن فوقي) از وی خواست تا از همه جهت ها او را حفظ کند؛ زیرا مصیبت ها و آفات در تعقیب انسان است، و از یک جهت این جهت ها برای انسان می آید. (وأعوذُ بعظمتك أن أُغْتَال) وپناه ميبرم از اينكه ناگهان گرفته شوم، و بی خبر نابود شوم (من تحتي) و توسط فروریختن زمین هلاک شوم.
