Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوموسی اشعری ـ رضی الله عنه ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «مَنْ صَلَّى الْبَرْدَيْنِ دَخَلَ الْجَنَّةَ» «آنکه بَردَین (دو نماز به وقت سرما) را بخواند، وارد بهشت میشود».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به اهتمام و توجه نسبت به نمازهای بَردَین یعنی دو نماز صبح و عصر تشویق کرده است؛ و بشارت میدهد که هرکس حق این دو نماز از جمله رعایت وقت و به جماعت خواندن آنها و دیگر امور را ادا کند، سبب ورود او به بهشت خواهند شد.
از ابوقتاده حارث بن رِبعی رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم در ميان يارانش ايستاد و اين نکته را برای آنها بيان کرد که جهاد در راه الله و ايمان به او برترين اعمال به شمار می روند. مردی برخاست و گفت: ای رسول خدا، به من بگوييد: اگر در راه الله کشته شوم، گناهانم بخشيده می شوند؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم به او فرمود: «نعم، إنْ قُتِلْتَ في سبيلِ اللهِ، وأنتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ، مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ»: «بله؛ اگر با صبر و پايداری و به اميد پاداش هنگامِ رويارويی با دشمن فرار نکنی و کشته شوی، گناهانت بخشيده می شود». سپس رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «كَيْفَ قُلْتَ؟»: «چه گفتی؟» عرض کرد: به من بگوييد: اگر در راه الله کشته شوم، گناهانم بخشيده می شود؟ فرمود: «نعم، وأنتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ، مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ، إلا الدَّيْنَ؛ فَإنَّ جِبْرِيلَ -عليه السلام- قالَ لِي ذَلِكَ»: «بله؛ اگر با صبر و پايداری و به اميد پاداش هنگامِ رويارويی با دشمن، فرار نکنی و کشته شوی، گناهانت بخشيده می شود جز بدهی يا قرضی که بر عهده ی توست. اين را جبريل علیه السلام به من گفت».
به روایت مسلم
رسول الله صلی الله علیه وسلم در میان صحابه به ایراد سخن می پردازد و برای آنها بیان می کند که جهاد برای اعلای کلمه ی الله و ایمان به الله متعال برترین اعمال هستند؛ در این میان مردی برخاسته و از ایشان می پرسد: به من بگویید اگر در راه اعلای کلمه ی الله کشته شوم، گناهانم بخشیده می شود؟ و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «بله، به شرطی که درحالی کشته شوی که بر مصیبت های این راه صبر کرده و شکیبا باشی و مخلصانه در این راه گام برداری و از میدان جهاد فرار نکنی؛ سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم قرض و بدهی را متذکر می شود و به این ترتیب هشدار می دهد که جهاد و شهادت کفاره ی حقوق انسان ها نیستند و باعث بخشش حق الناس نمی شوند.
از عايشه رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم ابتدای شب می خوابيد و در پايان شب برمی خاست و نماز می خواند.
متفق علیه
ام المومنین عایشه رضی الله عنها خبر می دهد که رسول الله صلی الله علیه وسلم ابتدای شب را می خوابید؛ یعنی بعد از نماز عشاء می خوابید و در پایان شب برمی خاست؛ یعنی در یک سوم دوم شب؛ و چون نمازش را به پایان می رساند به بستر بازمی گشت تا بخوابد؛ و این در یک ششم آخر شب بود؛ تا بدنش از خستگی نماز شب استراحت کند؛ و شاداب و با نشاط به استقبال نماز صبح و اذکار روزانه برود. و این به اخلاص نزدیک تر است؛ چون هرکس یک ششم آخر شب را بخوابد، بشاش و شاداب و با نشاط صبح می کند؛ و این نشاط و شادابی عمل گذشته اش را از کسی که او را می بیند، پنهان می دارد. به همین دلیل اذان اول برای این بوده که آنکه خواب است بیدار شود و آنکه در نماز بوده به بستر باز گردد؛ کسی که مشغول نماز بوده دوباره بخوابد تا بدنش نیرو و نشاطی جدید به دست آورد؛ و آنکه در خواب بوده، بیدار شود تا برای نماز آماده شود و اگر نماز وترش را در ابتدای شب نخوانده، در این وقت بخواند.
از عایشه رضی الله عنها روایت است که می گويد: از رسول الله صلى الله عليه وسلم پرسيدم: ای رسول خدا، دو همسايه دارم؛ به کداميک از آنها هديه بدهم؟ فرمود: «إلى أَقْرَبِهِمَا مِنْكِ بَابًا»: «به آن که درب خانه اش به تو نزديک تر است».
به روایت بخاری
ام المومنین عایشه رضی الله عنها از رسول الله صلی الله علیه وسلم می پرسد: دو همسایه دارم و به گرامی داشتن همسایه امر شده ام و توانایی هدیه دادن به هر دوی آنها را ندارم، در این صورت به کدامیک از آنها هدیه دهم تا از جمله کسانی باشم که همسایه را گرامی می دارند؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «به آن که درب خانه اش به تو نزديک تر است».
از عایشه رضیاللهعنها روایت است که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمود: «شیر دادن، همان چیزهایی را حرام میگرداند که ولادت حرام میکند.»
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم بیان فرمود که بهواسطهٔ شیرخوارگی همان چیزهایی حرام میشود که از ولادت و نسب حرام میشود مانند حرمت دایی یا عمو یا برادر... و نیز شیرخوارگی همان احکامی را مباح میگرداند که ولادت مباح میکند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمود: «لا يَصُومَنَّ أحَدُكُمْ يَوْمَ الجُمُعَةِ، إِلاَّ أَنْ يَصُومَ يَوماً قَبْلَهُ أَوْ بَعْدَهُ»: «هيچيک از شما روز جمعه را روزه نگيرد، مگر آنکه روزِ قبل يا بعد از آن را هم روزه بگيرد».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم از روزه گرفتن روز جمعه نهی کرده است مگر اینکه یک روز قبل از آن و یا یک روز بعد از آن هم روزه گرفته شود؛ یا اینکه روزه گرفتن جمعه در ضمن روزه ای قرار گیرد که عادت و معمول روزه دار می باشد. [مانند کسی که همیشه یک روز در میان روزه می گیرد.]
از عبدالله بن عباس رضی الله عنهما روايت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم در روز فتح مکه فرمود: «لا هِجْرَةَ بَعْدَ الْفَتْحِ، وَلكنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ، وَإِذَا اسْتُنْفرِتُمْ فانْفِرُوا» «پس از فتحِ [مکه] ديگر هجرتی [از مکه] وجود ندارد؛ ولی جهاد و نيت باقی است. و هرگاه به جهاد فرا خوانده شديد، به جهاد برويد». و در این روز فرمود: «إِنَّ هَذَا البَلَدَ حَرَّمَهُ اللَّهُ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ، فَهُوَ حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ، وَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ القِتَالُ فِيهِ لِأَحَدٍ قَبْلِي، وَلَمْ يَحِلَّ لِي إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ، لاَ يُعْضَدُ شَوْكُهُ، وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهُ، وَلاَ يَلْتَقِطُ لُقَطَتَهُ إِلَّا مَنْ عَرَّفَهَا، وَلاَ يُخْتَلَى خَلاَهُ»: «الله متعال از روزی که آسمان ها و زمین را خلق نموده، این شهر را حرام کرده است و تا روز قیامت حرام می باشد و پیش از من برای هیچکس جنگیدن در آن حلال نبوده است؛ و برای من جز مدتی در روز حلال نشده بود؛ و الله متعال تا روز قیامت این سرزمین را حرام کرده است؛ نه خاری از آن کنده می شود و نه شکارش ترسانده می شود و هرکس آنچه در آن بیابد بر نمی دارد مگر برای شناساندن آن به دیگران (جهت پیدا شدن صاحبش) و گیاه سبز و تر آن درو نمی شود». ابن عباس گفت: ای رسول خدا، جز گیاه اذخر که از آن در (روشن کردن آتش) آهنگری و (پوشيدن سقف) خانه های شان استفاده می کنند. و رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «إِلَّا الإِذْخِرَ»: «جز اذخر».
متفق علیه
عبدالله بن عباس رضی الله عنهما خبر می دهد که رسول الله صلی الله علیه وسلم در روز فتح مکه به ایراد سخنرانی پرداخته و فرموده است: دیگر هجرتی از مکه نخواهد بود؛ چون مکه سرزمین اسلام شده است؛ اما جهاد در راه الله باقی مانده است و کسانی را که خواهان خروج از مکه هستند، به جهاد امر می کند؛ اینکه جهت اطاعت از الله متعال و رسولش و اولوالامر برای جهاد خارج شوند. سپس حرمت مکه را بیان می نماید؛ اینکه حرمت آن از روزی است که الله متعال آسمان ها و زمین را خلق کرده است؛ و حرمت آن برای همه ی پیامبران پیشین بوده و برای همه ی کسانی است که بعد از رسول الله صلی الله علیه وسلم خواهند بود؛ و تنها مدتی از روز برای رسول الله صلی الله علیه وسلم حرام نبوده است و سایر روز حرام بوده است. سپس حرمت مکه را ذکر می کند که خار حرم کنده نمی شود و صید و شکار آن ترسانده نمی شود و کسی حق ندارد گمشده ی افتاده در آن را بردارد مگر اینکه جهت یافتن صاحبش، دیگران را در جریان پیدا کردن آن قرار دهد. و گیاه سبز و تر آن نیز درو نمی شود مگر اذخر که مصلحت اهل مکه را به دنبال داشته است؛ چون آهنگران از این گیاه برای شعله ور کردن آتش در کار خود استفاده می کردند.
از عايشه رضی الله عنها روایت است که می گويد: حمزه بن عمرو اسلمی كه زياد روزه می گرفت، از رسول الله صلى الله عليه وسلم پرسيد: آيا در سفر روزه بگيرم؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ»: «اگر خواستی روزه بگير و اگر نخواستی نگير».
متفق علیه
ام المومنین عایشه رضی الله عنها خبر می دهد که حمزه بن عمرو اسلمی رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد روزه گرفتن در سفر سوال می کند؛ و رسول الله صلی الله علیه وسلم او را در بین روزه گرفتن و نگرفتن، اختیار داده و می فرماید: «اگر خواستی روزه بگير و اگر نخواستی نگير». منظور حمزه رضی الله عنه روزه ی فرض می باشد چراکه رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «هِيَ رُخْصَةٌ مِنْ اللَّهِ»: «اینکه مسافر می تواند در سفر روزه نگیرد، رخصت و ارفاقی از جانب الله متعال است». و از این بخش احساس می شود که وی در مورد روزه ی فرض سوال کرده است. و روایت ابوداود (2403) نیز بر این مساله دلالت دارد که در آن آمده است: «حمزه رضی الله عنه سوال می کند: ای رسول خدا، شتری دارم که مدام با آن سفر می کنم و چه بسا در سفرهایم با ماه رمضان مواجه شوم». و احتمال دارد سوال وی به صورت مطلق در مورد روزه ی واجب یا نفل بوده باشد چون ام المومنین عایشه رضی الله عنها می گوید: حمزه زیاد روزه می گرفت. و روزه گرفتن زیاد از صفات او بوده است. به هر صورت این نشان می دهد که روزه نگرفتن در سفر، رخصت و ارفاقی از جانب الله متعال به بندگانش می باشد؛ بنابراین هرکس از این رخصت استفاده کند، عمل درستی انجام داده است و هرکس در سفر روزه بگیرد، برای او جایز است و روزه ی وی معتبر است و روزه ی واجب وی ادا می شود.
از عايشه و ام سلمه رضی الله عنهما روایت است که می گويند: گاهی فجر درحالی طلوع می كرد كه رسول الله صلى الله عليه وسلم به علت همبستری با همسرانش جنب بود. آنگاه غسل می كرد و به روزه اش ادامه می داد.
متفق علیه
عایشه و ام سلمه رضی الله عنهما خبر می دهند که رسول الله صلی الله علیه وسلم در شب با همسرش همبستر می شد و گاهی درحالی فجر طلوع می کرد که ایشان جنب بوده و غسل نکرده بود، با این همه روزه می گرفت و قضای آن روز را بجا نمی آورد. عایشه و ام سلمه رضی الله عنهما این مساله را در پاسخ به مروان بن حکم بیان داشتند که کسی را برای این سوال نزد آنها فرستاده بود. و این حکم مربوط به رمضان و جز رمضان می باشد.
