Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një grup njerëzish ishim mbledhur dhe po rrinim përreth të Dërguarit të Allahut ﷺ. Në mesin tonë ishin edhe Ebu Bekri dhe Omeri. I Dërguari i Allahut ﷺ u largua për disa çaste dhe, kur ndjemë se u vonua, filluam të frikësoheshim mos ndokush ia kishte prerë rrugën, andaj dolëm ta kërkonim. Unë qeshë i pari që u frikësova për të dhe dola ta kërkoja. Arrita te një kopsht i ensarëve të fisit Benu Nexhar, të cilit iu solla rreth e përqark duke kërkuar ndonjë portë, por nuk gjeta. Sakaq, vërejta një përrua që rridhte për në kopsht përmes një vrime në murin rrethues, kështu që u përbirova në të sikurse dhelpra dhe shkova tek i Dërguari i Allahut ﷺ, e ai më tha: - “Ebu Hurejre!” - Po, o i Dërguari i Allahut! - iu përgjigja. - “Ç'është puna jote?” - Po rrije me ne, pastaj u largove dhe u vonove shumë, andaj u frikësuam mos ndokush ta ka prerë rrugën. Unë qeshë i pari që u frikësova, kështu që dola dhe erdha te ky kopsht, ku u përbirova sikurse dhelpra. Ja, edhe të tjerët janë mrapa meje, - i thashë. - “O Ebu Hurejre!”, - m'i dha nallanet e veta dhe vazhdoi: “Merri këto nallane e shko dhe, këdo që takon mbrapa këtij kopshti, që dëshmon se s'ka të adhuruar të denjë përveç Allahut me zemër plotësisht të bindur në këtë, përgëzoje me Xhenet.” I pari që e takova qe Omeri, i cili më pyeti: - Ç'janë këto nallane, o Ebu Hurejre? - Janë nallanet e të Dërguarit të Allahut ﷺ, i cili më dërgoi me to që, këdo që takoj, i cili dëshmon se s'ka të adhuruar të denjë përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur në këtë, ta përgëzoj me Xhenet, - i thashë. Omeri më goditi me dorë në gjoks dhe, si pasojë, rashë ulur në tokë. Më tha: “Kthehu, o Ebu Hurejre!” Prandaj, u ktheva sërish tek i Dërguari i Allahut ﷺ. Aty sytë m'u mbushën me lot, ndërsa Omeri më ishte vënë mbrapa. - “Çfarë ke, o Ebu Hurejre?” - më pyeti i Dërguari i Allahut ﷺ. - Rrugës e takova Omerin dhe i tregova për atë që më porosite, por ai më goditi në gjoks aq fort sa më rrëzoi përtokë dhe më tha: “Kthehu!” - iu përgjigja. - “O Omer, çfarë të shtyri të veprosh ashtu?” - e pyeti Pejgamberi ﷺ. - O i Dërguari i Allahut, flijofsha babë e nënë për ty, a ti e ke dërguar Ebu Hurejrën me nallanet e tua që këdo që takon, që dëshmon se s'ka të adhuruar të denjë përveç Allahut me zemër plotësisht të bindur në këtë, ta përgëzojë me Xhenet? - “Po”, - iu përgjigj Pejgamberi ﷺ. - Mos e bëj, se kam frikë se njerëzit do të mbështeten në këtë (të mjaftohen me këtë e t'i lënë punët e mira). Lëri të punojnë vetë. - “Lëri, pra!”, - tha i Dërguari i Allahut ﷺ.
Transmeton Muslimi
Profeti ﷺ ishte ulur me një grup prej shokëve të tij, ndër të cilët ishin edhe Ebu Bekri dhe Omeri. Pastaj u ngrit dhe u largua, por u vonua. Ata u frikësuan se mos i kishte ndodhur ndonjë e keqe nga ndonjë armik, qoftë duke e zënë rob apo në ndonjë mënyrë tjetër. Shokët e Profetit ﷺ u ngritën të tmerruar e të frikësuar dhe i pari që veproi ishte Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!). Ai shkoi te një kopsht që i përkiste fisit benu Nexhar dhe nisi të kërkonte përreth, duke shpresuar të gjente ndonjë portë të hapur, por nuk gjeti asnjë. Megjithatë, gjeti një vrimë të vogël në mur, nga e cila kalonte uji. U përbirua nëpër të dhe hyri brenda, ku e gjeti Profetin ﷺ. Ai i tha: "A je ti Ebu Hurejra?" - Po, - tha ai. Profeti ﷺ e pyeti: "Ç'është puna jote?" Ebu Hurejra tha: "Ti ishe me ne, pastaj u largove dhe u vonove. Ne u frikësuam se mos të kishte ndodhur diçka dhe u trembëm. Unë qeshë i pari që dola të të kërkoja. Erdha te ky kopsht dhe u përbirova në të siç përbirohet dhelpra. Të tjerët janë pas meje." Atëherë Profeti ﷺ ia dha nallanet e tij si shenjë dhe dëshmi të vërtetësisë së tij dhe i tha: "Merri këto dy nallane të miat dhe shko. Këdo që takon përtej këtij kopshti, i cili dëshmon se nuk ka të adhuruar të denjë përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur për këtë, përgëzoje me Xhenet." Njeriu i parë që takoi ishte Omeri, i cili e pyeti: "Ç'janë këto dy nallane, o Ebu Hurejre?" Ai u përgjigj: "Janë nallanet e të Dërguarit të Allahut ﷺ. Ai më dërgoi me to që ta përgëzoj me Xhenet këdo që takoj e që dëshmon se nuk ka të adhuruar të denjë përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur për këtë." Atëherë Omeri e goditi Ebu Hurejrën në gjoks, sa e rrëzoi për tokë, dhe i tha: "Kthehu, o Ebu Hurejre!" Kështu, u ktheva te Profeti ﷺ, i shqetësuar, me fytyrën e ndryshuar dhe gati duke qarë. Omeri po vinte pas meje. Profeti ﷺ më pyeti: "Çfarë ke, o Ebu Hurejre?" Unë i thashë: "E takova Omerin dhe i tregova për atë me të cilën më dërgove. Ai më goditi aq fort, sa më rrëzoi përtokë dhe më tha: "Kthehu." Atëherë Profeti ﷺ e pyeti Omerin: "O Omer, çfarë të shtyu të veproje kështu?" Omeri tha: "O i Dërguari i Allahut, flijofsha babë e nënë për ty! A e dërgove Ebu Hurejrën me nallanet e tua që ta përgëzojë me Xhenet këdo që dëshmon se nuk ka të adhuruar të denjë përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur për këtë?" Ai tha: Po. Omeri tha: "Atëherë mos e bëj këtë, sepse kam frikë se njerëzit do të mbështeten vetëm në këtë dhe nuk do të punojnë. Lëri të vazhdojnë të punojnë." Atëherë Profeti ﷺ tha: "Atëherë lëri."
Xhabir ibn Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Një njeri që ka marrë pjesë në Bedër dhe Hudejbije nuk do të hyjë në Zjarr.”
رواه أحمد وأصله في صحيح مسلم
Profeti ﷺ njoftoi se kushdo që ka marrë pjesë në betejën e Bedrit, e cila ndodhi në vitin e dytë të hixhretit, duke luftuar së bashku me Profetin ﷺ, ose ka marrë pjesë në marrëveshjen e Hudejbijes, e cila përfshinte besëlidhjen e Ridvanit, në vitin e gjashtë të hixhretit, nuk do të hyjë në zjarrin e Xhehenemit.
Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Atij që vdes, i shfaqet vendqëndrimi (i botës tjetër), mëngjes e mbrëmje. Nëse është banor i Xhenetit, vendi i banorëve të Xhenetit, e, nëse është banor i Zjarrit, vendi i banorëve të Zjarrit. Pastaj, i thuhet: “Ky është vendi yt, derisa Allahu të të ringjallë në Ditën e Kiametit.”
Muttefek alejhi
Profeti ﷺ njoftoi se kur një rob vdes, atij i tregohet banesa e tij dhe vendi i tij i caktuar në Xhenet ose në Zjarr, në fillim dhe në fund të çdo dite. Vendi i tij në Xhenet, nëse është prej banorëve të Xhenetit, dhe vendi i tij në Zjarr, nëse është prej banorëve të Zjarrit. Atij do t’i thuhet: "Ky është vendi yt, në të cilin do të ringjallesh në Ditën e Kiametit.'' Kjo është një mjet ngushëllimi dhe kënaqësie për besimtarin dhe një ndëshkim për jobesimtarin.
Muaviu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ të thotë: “Myezinët do t'i kenë qafat më të gjata në mesin e njerëzve në Ditën e Kiametit.”
Transmeton Muslimi
Profeti ﷺ në këtë hadith ka treguar se myezinët, të cilët thërasin për në namaz, do të jenë njerëzit me qafat më të gjata Ditën e Kiametit, për shkak të nderit të punës së tyre, të mirat e tyre të shumta dhe shpërblimin e tyre të madh.
Nëna e besimtarëve, Umu Seleme (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se e ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ të thotë: “Atij muslimani që e godet ndonjë fatkeqësi dhe thotë atë që e ka urdhëruar Allahu: “Ne jemi të Allahut dhe tek Ai do të kthehemi." (El Bekare, 156) O Allah, më shpërble në fatkeqësinë time dhe ma zëvendëso me diçka më të mirë!”, Allahu ia zëvendëson me diçka më të mirë.” Ajo shton: “Kur vdiq Ebu Seleme, thashë: “Cili musliman është më i mirë se Ebu Seleme, familja e parë që bëri hixhret tek i Dërguari i Allahut ﷺ?!” Megjithatë, unë e thashë atë lutje, kështu që Allahu ma zëvendësoi me të Dërguarin e Tij ﷺ.”
Transmeton Muslimi
Nëna e besimtarëve, Umu Seleme (Allahu qoftë i kënaqur me të!), tregoi se e kishte dëgjuar Profetin ﷺ duke thënë: "Nuk ka asnjë musliman që goditet nga një fatkeqësi e pastaj thotë atë që Allahu e ka udhëzuar të thotë: “Ne jemi të Allahut dhe tek Ai do të kthehemi." (El Bekare, 156) O Allah, më shpërble në fatkeqësinë time dhe ma jep shpërblimin për durimin, dhe ma zëvendëso me diçka më të mirë! Allahu ia zëvendëson me diçka më të mirë.” Ajo tha: "Kur vdiq Ebu Seleme, thashë: "Kush nga muslimanët mund të jetë më i mirë se Ebu Seleme, familja e parë që emigroi te i Dërguari i Allahut ﷺ? Pastaj e thashë këtë lutje me ndihmën e Allahut, dhe Allahu ma zëvendësoi atë me të Dërguarin e Allahut ﷺ, i cili ishte më i mirë se Ebu Seleme."
Aliu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Kur ju tregoj diçka nga i Dërguari i Allahut ﷺ, për mua është më e dashur të bie nga qielli (në tokë) sesa të gënjej për të. Ndërkaq, kur bisedojmë mes vete, dijeni se lufta është dinakëri. E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ të thotë: “Para Kiametit do të paraqiten një grup njerëzish axhami e mendjelehtë, flasin fjalët më të mira ndër njerëz, por dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga harku. Imani i tyre nuk arrin të kalojë përtej fytit të tyre. Kudo që t'i takoni (gjatë luftimit), vritini, sepse Ditën e Kiametit vrasësi shpërblehet për vrasjen e tyre.”
Muttefek alejhi
Prijësi i besimtarëve, Ali ibn Ebi Talibi (Allahu qoftë i kënaqur me të!), ka thënë: "Nëse më dëgjoni duke transmetuar nga Profeti ﷺ, unë nuk përdor shprehje figurative, aludime apo fjalë me kuptime të paqarta; përkundrazi, flas qartë. Nëse do të bija nga qielli, kjo do të ishte më e lehtë për mua sesa të transmetoja nga i Dërguari i Allahut ﷺ duke i atribuar atij gënjeshtra. Por, nëse flas për çështje mes meje dhe njerëzve, atëherë lufta është dinakëri dhe mund të përdor shprehje figurative, aludime ose fjalë me kuptim të dyfishtë. Vërtet, e kam dëgjuar Profetin ﷺ duke thënë: "Në fund të kohës do të shfaqen djelmosha, të rinj në moshë dhe të dobët në mendje. Ata do të citojnë fjalët e Kuranit dhe do ta lexojnë shpesh, por do të dalin nga Islami dhe do t’i tejkalojnë kufijtë e tij, ashtu siç shigjeta del nga harku. Imani i tyre nuk do të kalojë përtej fytit të tyre. Kudo që t’i gjeni (gjatë luftimit), vritini, sepse Ditën e Kiametit vrasësi shpërblehet për vrasjen e tyre.
Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Allahu i dëshiron tri gjëra nga ju dhe i urren tri tjera.Dëshiron që ju ta adhuroni e të mos i bëni shok Atij, të kapeni të gjithë për Librin e Allahut dhe të mos përçaheni, kurse urren te ju thashethemet, të pyeturit e shumtë dhe shpërdorimin e pasurisë.”
Transmeton Muslimi
Profeti ﷺ në këtë hadith tregoi se Allahu i dëshiron tri cilësi nga robërit e Tij dhe i urren tri të tjera. Ai i do prej tyre këto: 1. Ta adhurojnë vetëm Atë dhe të mos i shoqërojnë asgjë në adhurim. 2. Të kapen të gjithë së bashku pas Litarit të Allahut, Kuranit dhe Sunetit të Profetit të Tij. 3. Të mos përçahen nga xhemati i muslimanëve, por të jenë të bashkuar dhe të mos ndahen. Ndërsa i urren për ta: 1. Fjalët e kota dhe të folurit e tepërt për çështje që nuk u përkasin. 2. Të pyesin për gjëra që nuk kanë ndodhur, ose t’u kërkojnë njerëzve pasuritë dhe paratë e tyre pa nevojë. 3. Shpërdorimin e pasurisë, shpenzimin e saj në rrugë të tjera përveç përdorimeve të lejuara dhe ekspozimin e saj ndaj humbjes.
Ukbe ibn Amir Xhuheniu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “I Dërguari i Allahut ﷺ na ka ndaluar të falemi dhe t'i varrosim të vdekurit tanë në tri kohë: Kur Dielli të lindë qartë, derisa të ngrihet, kur Dielli është në zenit derisa të lëvizë, dhe kur Dielli të ulet për të perënduar, derisa të perëndojë.”
Transmeton Muslimi
Profeti ﷺ në këtë hadith e ndaloi faljen e namazit vullnetar dhe varrosjen e të vdekurit në tri kohë gjatë ditës: Koha e parë: Kur Dielli fillon të lindë qartë, që nga çasti kur shfaqet, deri sa të ngrihet në lartësinë e një shtize, që vlerësohet afërsisht sa një çerek ore. Koha e dytë: Kur Dielli është në mes të qiellit dhe nuk ka hije as nga lindja e as nga perëndimi, derisa të fillojë të anojë nga mesi i qiellit dhe të shfaqet një hije në anën lindore, duke shënuar fillimin e kohës së namazit të drekës. Kjo është një periudhë e shkurtër, afërsisht pesë minuta. Koha e tretë: Kur Dielli anon dhe fillon të perëndojë, deri sa të perëndojë plotësisht.
Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë: “Ç'është puna e disave që gjatë namazit ngrenë shikimet nga qielli?” Më pas, Profeti ﷺ u ashpërsua, saqë tha: “Le të ndalen prej këtij veprimi, në të kundërtën, do t'u verbohen sytë.”
Transmeton Buhariu
Profeti ﷺ i paralajmëroi ata që i ngrenë sytë kah qielli gjatë namazit, qoftë gjatë lutjes apo në raste të tjera. Qortimi i tij u bë edhe më i ashpër dhe ai ﷺ i kërcënoi se shikimi i tyre mund t’u merret me shpejtësi, deri në atë pikë sa të mos e kuptojnë fare, derisa ta kenë humbur dhuntinë e të parit.
