Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عبدالله بن عمرو بن عاص رضی الله عنهما روایت است که از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیده فرمودند: «دل های همه ی فرزندان آدم همانند يک قلب در ميان دو انگشت از انگشتان پروردگار رحمان است، که هرگونه بخواهد، آن را دگرگون می گرداند»، سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ القُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبنَا عَلَى طَاعَتِكَ»: «یا الله، ای تغييردهنده ی دل ها، دل های مان را به سوی اطاعت خويش متمايل و ثابت بگردان».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که قلب های همه ی بندگان در بین انگشتان الله متعال می باشد و هرگونه بخواهد در قلب های بندگان تصرف نموده و آنها را تغییر می دهد؛ و چیزی نمی تواند مانع او شود، اگر بخواهد آن را پیرو حق قرار می دهد، و اگر بخواهد آن را از حق منحرف می کند، و تصرف او در همه دل ها مانند تصرف در یک دل است، و هیچ کاری او را به خود مشغول نمی تواند، سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم دعا می کند: «اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ القُلُوبِ » یعنی: ای کسی که قلب ها را دگرگون می کنی، گاهی به سوی اطاعت، و گاهی به معصیت، و گاهی به ذکر و گاهی به غفلت، قلب های ما را به سوی اطاعت و فرمانبرداری از خودت متوجه نموده و بر آن ثابت بگردان.
از عبدالله ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمودند: «الله متعال اخلاق کسی را که چيزی از ما بشنود و آن را همان گونه که شنيده - به ديگران - برساند، خوب و نیک بگرداند؛ چه بسا کسی که - حديث - به او می رسد، آن را بهتر از شنونده اش دريابد».
ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده
در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم برای کسی که حدیثی از احادیث نبوی را می شنود و حفظ می کند و آن را چنانکه شنیده، بدون افزایش و کم و کاست ابلاغ می کند، دعا می کند که الله متعال در روز قیامت صورت او را نیک و زیبا بگرداند؛ سپس علت این مساله را ذکر می کند، اینکه: «چه بسا کسی که - حديث - به او می رسد، آن را بهتر از شنونده اش دريابد». چون گاهی پیش می آید کسی که به او ابلاغ شده، فقیه تر و داناتر و عامل تر از کسی باشد که آن را شنیده و ادایش کرده است، در این صورت شخص اول در حفظ و نقل حدیث مهارت دارد و شخص دوم در فهم و استنباط مهارت دارد.
از ابو موسی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مومن در بهشت خيمه ای از يک مروايد ميان تهی دارد که طولش در آسمان، شصت ميل است و مومن در آن، همسرانی دارد که نزد همه ی آنها می رود و - به سبب بزرگی محلی که در اختيار مومن می باشد - آن زنان يکديگر را نمی بينند».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم از برخی نعمت های بهشت ياد آورى می كند که مؤمن در بهشت خیمه ای از مروارید میان تهی دارد که طول و عرضش در آسمان شصت میل است، و در زاویه های چهار گانۀ آن خیمه همسرانی دارد که نزد همه ی آنها می رود و - به سبب بزرگی محلی که در اختيار مومن می باشد - آن زنان يکديگر را نمی بينند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الله متعال می فرمايد: برای بندگان نيکم، نعمت هایی (در بهشت) فراهم کرده ام که هيچ چشمی نديده، هيچ گوشی نشنيده و به قلب هيچ انسانی خطور نکرده است» ابو هریره گفت: اگر می خواهيد، اين آيه را بخوانيد: (فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ) [سجده:17]، (هيچکس نمی داند چه پاداش های ارزشمندی که مايه روشنی چشمها ست (و مايه ی شادمانی) براى آنها نهفته شده است).
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داده که الله تبارک و تعالی فرمودند: من برای بندگان صالحم در بهشت نعمت هایی را آماده نموده که هیچ چشمی ندیده است؛ وهیچ گوشی نشنیده است، و ماهیت آن به قلب هیچ بشری خطور نکرده است. ابوهریره رضی الله عنه گفت: اگر خواسته باشید بخوانید: «هيچکس نمی داند چه پاداش های ارزشمندی که روشنی چشم ها (و مايه ی شادمانی) است». [السجدة: 17].
از ابوعبدالله جَدَلی روایت است که می گوید: از عایشه ام المؤمنین رضی الله عنها در مورد اخلاق و رفتار رسول الله صلی الله علیه وسلم پرسيدم فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم نه بد زبان بود و نه سخن زشتی می گفت و نه دشنام دهنده و ياوه گو بود؛ و نه در کوچه و بازار اهل هياهو بود؛ بدی را با بدی جواب نمی داد، بلکه می بخشید و گذشت می کرد.
ترمذی و احمد روایت کرده
ام المؤمنین عایشه رضی الله عنها در مورد اخلاق رسول الله صلی الله علیه وسلم پرسیده شد و ایشان فرمودند: اینکه عادت فُحش و قُبح در اقوال و افعال خود نداشت، سخن زشت و بدی نمی گفت و دشنام دهنده و بدزبان نبود و صدایش را در بازارها بلند نمی کرد و فریاد نمی کشید و هیاهو به راه نمی انداخت، بلکه با مردم نرم خو و مهربان بود و چون کسی به او بدی می کرد، پاسخش را با بدی نمی داد، بلکه ظاهراً گذشت نموده و چشم پوشی می کرد.
از هانیء غلام آزاد شده ی عثمان رضی الله عنه روایت است که می گوید: چون عثمان بر قبری می ایستاد چنان گریه می کرد که ریشش خیس می شد؛ به وی گفته شد: در مورد بهشت و جهنم سخن می گویی و گریه نمی کنی اما در این مورد چنین گریه می کنی؟ وی گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قبر اولین منزل از منازل آخرت می باشد، اگر کسی از آن نجات یابد، نجات یافتن از منزل بعدی آسان تر است، و هرکس از آن نجات نیابد، نجات یافتنش از منزل بعدی دشوارتر است».
ترمذی و ابن ماجه روایت کرده
وقت امیرالمؤمنین عثمان بن عفان رضی الله عنه بر سر قبری می ایستاد، گریه می کرد تا اینکه اشک ریشش را خیس می کرد، به او گفته شد: بهشت و جهنم را یاد می کنید، پس از شوق به بهشت و ترس از جهنم گریه نمی کنید! ولی از قبر گریه می کنید؟ فرمود: پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داد که قبر اولین مرحله آخرت است، پس اگر کسی در آن نجات یافت مراحل بعدی آسانتر از آن است، و اگر از عذاب او نجات نیافت؛ عذاب بعد از آن شدیدتر از آنچه در آن است می باشد.
از بهز بن حكيم او از پدرش او از پدربزرگش روایت نموده است که می گوید: گفتم: ای رسول الله، به چه کسی نیکی کنم؟ فرمودند: «مادرت، سپس مادرت، سپس مادرت، آنگاه پدرت و پس از آنها افراد نزدیک تر و نزدیک تر».
ابو داود و ترمذی و احمد روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان کرد که شایسته ترین مردم برای خوبی با او، و احسان با او، و تعامل و معاشرت نیک با او، و همنشینی و داشتن پیوند ارتباط با او: مادر است، و سه بار تکرار بر حق مادر بر دیگران تأکید کرد؛ برای نشان دادن برتری مادر بر سایر افراد بدون استثنا. سپس او صلی الله علیه وسلم بیان نمود که چه کسی پس از او سزاوارتر نیکی است؟ فرمودند: او پدر است، سپس نزدیکتر و نزدیکتر از خویشاوندان، و هر چه نزدیکتر باشد، نسبت به دورتر سزاوارتر به صلۀ رحمی می باشد.
از ابوسعید خُدری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هر کس بگوید: به الله به عنوان پروردگار، به محمد به عنوان فرستاده ی الله، و به اسلام به عنوان دين راضی و خرسندم، بهشت بر او واجب مى گردد».
ابو داود روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داد که هر که بگوید: (الله را به عنوان پروردگار) الله، پرورش دهنده، مالک، مولا و مصلح، «و اسلام را» با تمام احکام اعم از اوامر و نواهی (به عنوان دین) بحیث دین و شریعت، عقیده و اطاعت، «و محمد را بعنوان فرستاده» و پیامبر؛ با تمام هر آنچه که مبعوث شده و به ما رسانده است راضی باشد، مگر این که بهشت بر او واجب می شود.
از عباده بن صامت رضی الله عنه، که شاهد بدر و از بزرگان قوم در شب عقبه بود، روایت می کند این که: رسول الله صلی الله علیه وسلم در حالی فرمود که اطرافش جمعی از صحابه اش حضور داشتند: «با من بیعت نمایید که چیزی را شریک الله قرار ندهید، دزدی نکنید، زنا نکنید، فرزندان خود را نکشید، و با دست ها و پاهای خود افترا و دروغ نگویند، و از عمل به طاعات نافرمانی نکنید، پس هر کس به این موارد وفا نماید اجر و ثوابش را الله متعال می دهد، و هر کس در این موارد مرتکب گناهی شود در دنیا مجازات می شود که همان برایش کفاره است، و هر کس در این موارد مرتکب گناهی شود و الله متعال او را ستر نماید به الله راجع می شود، اگر بخواهد او را می بخشد و اگر بخواهد عذابش می دهد» پس با او بیعت کردیم.
متفق علیه
عبادة بن صامت رضی الله عنه از کسانی بود که شاهد غزوۀ کبرای بدر و از بزرگان قوم بود که برای گرفتن بیعت جهت یاری رسول الله صلی الله علیه وسلم شب عقبه در منی حضور داشت - زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم در مکه بود قبل از اينكه به مدینه هجرت نماید-، خبر می دهد این که رسول الله صلی الله علیه وسلم در میان جمعی از صحابه اش نشسته بود و از آنان خواست با وی در بعضی امور تعهد نمایند: اول: در عبادت الله چیزی را شریک نسازند، هرچند اندک باشد. دوم: دزدی ننمایند. سوم: فعل فاحشۀ زنا را انجام ندهند. چهارم: فرزندان خود را قتل ننمایند؛ ذکور را بابت فقر و یا اناث را بابت عار و ننگ. پنجم: دروغی را نگویند که به دست و پای خود می سازند، زیرا اکثر افعال از این دو اتفاق می افتد، هر چند که بقیه اعضا در آن سهم بگیرند. ششم: در امر خیر از پیامبر صلی الله علیه وسلم سرپیچی نکنند. پس هر کس از آنان بر این تعهد ثابت و به آن پایبند باشد، اجرش با الله است، و هر کس کاری از آنچه ذکر شد - غیر از شرک - انجام دهد و در دنیا به کیفر برسد برای او کفاره است و توسط همان کیفر گناه از او ساقط میشود، و هر کس از این کارها را انجام دهد والله متعال او را ستر نماید، کارش به الله متعال موکول است؛ اگر بخواهد او را می بخشد و اگر بخواهد او را مجازات می کند، پس همه حاضرین با او بیعت کردند.
