





























Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از تمیم داری رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: "دين نصيحت كردن است" گفتيم: براى چه كسى؟ فرمودند: "براى الله متعال، و كتابش، و رسولش، و امامان مسلمانان، و عموم آنان".
مسلم روایت کردهپیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم می فرماید: دین (اسلام) بر اخلاص و صداقت بنا شده است، به طوری که آن گونه که الله دستور داده است، به طور کامل و بدون غفلت و تقلب انجام شود. به پیامبر صلی الله علیه وسلم گفته شد: که نصیحت براى چه كسى است؟ او فرمودند: اول: نصیحت برای الله متعال: اخلاص در عمل برای او، شرک نياوردن به او، ایمان به ربوبیت، الوهیت و اسماء و صفات او، و بزرگ پنداشتن امر او، و دعوت به ایمان با او. دوم: نصیحت برای کتاب او که قرآن کریم است: این که باور داشته باشیم كه قرآن كريم کلام و آخرین کتاب اوست، و همه شرائع قبل از خود را نسخ كرده است، وبايد آن را گرامی بداریم، آن را کما حقه تلاوت نماییم، به محکم آن عمل نماییم، و به متشابه آن تسلیم شویم، و در برابر تفسیر تحریف کنندگان از آن دفاع نماییم، از پند واندرزهای آن عبرت بگیریم، علوم آن را نشر نماییم، و مردم را به سوی آن دعوت كنيم. سوم: نصیحت برای پيامبرش؛ محمد صلی الله علیه وسلم: اینکه ایمان بیاوریم که او آخرین پیامبران است، و به آنچه آورده است ایمان بیاوریم، و از اوامر او اطاعت کنیم، و از نواهی او پرهیز نمائیم. و اینکه الله متعال را فقط با آنچه آورده است عبادت کنیم، و حق او را تعظیم نماییم، او را گرامی بداریم، و دعوتش را پخش کنیم، شریعت او را نشر کنیم، و تهمت ها را از او دور بسازیم. چهارم: نصیحت برای ائمه مسلمین: با یاری آنان در پیروی از حق، و اختلاف نکردن با آنان بر سر قدرت، و شنیدن و اطاعت از آنان در طاعت الله متعال. پنجم: نصیحت برای مسلمانان: با نیکی کردن به آنها و دعوت آنها، و پرهیز از آزار واذيت آنها، و دوست داشتن خیر به آنها و همکاری با آنها در نیکی و تقوا.
از عایشه رضی الله عنها روایت است فرمود که رسول الله صلی الله علیه وسلم در این خانۀ من بود شنیدم که می فرمود: «بار الها، هر که زمام امور امت من را به دوش بگیرد و بر آنها سختی کند با وی سختی کن، وهر که زمام امور امت من را برعهده گیرد به آنها نرمی کند با وی نرمی کن».
مسلم روایت کردهرسول الله صلی الله علیه وسلم بر هر آن کس دعای بد نموده است که امر مسلمانان به او سپرده شده باشد، اعم از کوچک و بزرگ، و ولایت عام یا خاص و با آنها سخت گیری کند و نرمی ننماید، الله متعال برای او جزا از جنس عملش می دهد و بر وی سختی می کند. و هر کس با آنها مهربانی کند و کارشان را آسان سازد، الله متعال نسبت به او مهربانی می کند و کارهای او را آسان می سازد.
از معقل بن یسار مزنی رضی الله عنه روایت است گفت که: من از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمودند: «هیچ بنده ای نيست كه الله متعال وى را بر مردم حكمفرما كرده باشد، در حالی بمیرد که با رعيت خود خاین باشد، مگر اينكه بهشت را بر وى حرام كرده است».
متفق علیهپیامبر صلی الله علیه و سلم خبر می دهد که هرکس را الله متعال بر مردم فرمانروا و مسؤول قرار داد، خواه مسوولیت عام باشد مانند امیر، یا مسوولیت خاص باشد مانند مرد و زن در خانه های خود، و در حق رعیت کوتاهی کرد، و آنان را فریب داد و نصیحت نکرد، پس حقوق دینی و دنیوی آنان را ضایع کرده است، ومستحق این عذاب سخت می شود.
ابو هریره رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت می کند که فرمودند: «هر كه از اطاعت [حاكم] خارج شد، و خود را از جماعت [مسلمانان] جدا ساخت و [در اين حالت] مُرد، مرگ او مرگ جاهلی است، و هر كه تحت پرچم مجهولى براى تعصب ايل و تبار يا دعوت به سوى ايل و تبار يا نصرت ایل و تبار جنگيد و كشته شد، كشته شدنش جاهلی است (در مسیر جاهليت مرده است)، و هر كسى بر امتم قيام كند و نيكوكار و بدكار را بزند، و بين مؤمنان (نیکوکار و بدکار) استثناء قائل نشد و به صاحب عهد و پيمان وفا نكرد، او از من نيست و من از او نيستم».
مسلم روایت کردهپیامبر صلی الله علیه وسلم بیان نموده که هرکه از طاعت والیان امر سر باز زند، و از جماعت مسلمانان که بر بیعت با امامی اتفاق کردهاند خارج شد، و بر این حالت جدایی و عدم طاعت مرد، به مرگ اهل جاهلیت مرده است که از امیری اطاعت نمیکردند و به یک گروه واحد نمیپیوستند بلکه فرقه فرقه و گروه گروه بودند و با یکدیگر میجنگیدند. پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر دادهاند که هر کس زیر پرچمی بجنگند، که در آن وجه حق از باطل مشخص نیست، و صرفا برای تعصب قوم یا قبیله با آنان همراه شده، نه برای یاری دین و حق، و در نتیجه بدون بصیرت و علم، و صرفا از روی تعصب بجنگد و در همین حال بمیرد، همانند کشته شدن جاهلیت جان باخته است. و کسی که علیه امت محمد صلی الله علیه وسلم خارج شود و نیک و بد آن را بزند و برایش مهم نباشد که چه میکند، و از عقوبت کشتن مؤمنان این امت نترسد، و به کافرانی که پیمان دارند توجه نکند، و به عهد والیان امر اهمیت ندهد و آن را زیر پا نماید، این از گناهان کبیره است و کسی که چنین کند مستحق وعید شدید است.
از عَرفَجه رضی الله عنه روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم میفرمودند: «هر كسى آمد در حالی که شما بر سر [اطاعت از] يک مرد جمع شدهايد، و خواست تا در بين شما تفرقه ايجاد كند يا جماعت شما را متفرق سازد او را بکشید».
مسلم روایت کردهپیامبر صلی الله علیه وسلم بیان میدارد که مسلمانان اگر بر یک حاکم و یک جماعت متحد شدند، سپس کسی آمد که خواست تا در حکم با آن حاکم رقابت کند یا خواست که مسلمانان را به چند دسته متفرق سازد، بر آنان واجب است که جلوی او را بگیرند و برای دفع شر او و حفظ جان مسلمانان با وی بجنگند.
از ابوسعید خُدری رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «یکی از بزرگترین جهادها، سخن عدل در برابر حاکم ظالم است».
ابو داود و ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کردهپیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم بیان نمودند که یکی از بزرگترین و سودمندترین انواع جهاد در راه الله متعال، گفتار عدل و حق در برابر حاکم یا امیر ستمگر است؛ زیرا شعیرۀ امر به معروف و نهی از منکر را اعم از گفتار، نوشتار، عمل و یا چیز دیگر انجام داده است که به وسیله آن منفعت حاصل و از منکر جلوگیری می شود.
از ابن مسعود رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: «تبعیض [و خاصهخواری و ترجیح دیگران بر شما] و اموری رخ خواهد داد که آن را انکار خواهید کرد» گفتند: یا رسول الله [در آن شرایط] ما را به چه امر میکنید؟ فرمودند: «حقی را که بر عهدهٔ شماست انجام میدهید، و آنچه برای شماست را از الله میخواهید».
متفق علیهپیامبر صلی الله علیه وسلم خبر دادهاند که والیانی عهدهدار امور مسلمانان میشوند که اموال مسلمانان و دیگر امور دنیای آنان را در اختیار خود میگیرند، و آن را چنانکه میخواهند مصرف میکنند، و حق مسلمانان را از آنان باز میدارند. و از آنان در امر دین چیزهایی سر میزند که مورد انکار است. صحابه رضی الله عنهم پرسیدند که در آن حال باید چه کار کنند؟ ایشان صلی الله علیه وسلم بیان کردند که خاصهخواری آنان و اختیار گرفتن اموال باعث نشود که آنچه دربارهٔ آنان بر عهدهٔ شماست یعنی سمع و طاعت را انجام ندهید، بلکه صبر کنید و گوش فرا دهید و اطاعت کنید و در امر حکومت با آنان نزاع نکنید، و از الله حقی که برای شماست را بخواهید، و بخواهید که آنان را اصلاح نموده و شر و ظلم آنان را دفع کند.
از نُعمان بن بَشیر رضی الله عنهما از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: «مثال کسی که نزد حدود الهی ایستاده [و به آن وارد نمیشود] و آنکه در آن واقع شده مانند گروهی است که [برای نشستن] در یک کشتی قرعه کشیدند، پس نصیب برخی ( طبقه) بالای آن شد و نصیب دیگران ( طبقه) پایین آن، پس آنان که در پایین بودند هرگاه نیازمند آب بودند از نزد کسانی که بالا بودند میگذشتند، پس [با خود] گفتند: اگر در قسمتی که سهم ما است سوراخی ایجاد کنیم و مزاحم کسانی که بالای ما هستند نشویم. حال اگر آنان را با قصدی که دارند رها کنند همه هلاک میشوند، و اگر مانع آنان شوند هم خودشان هم همهٔ آنها نجات یابند».
بخاری روایت کردهپیامبر صلی الله علیه وسلم برای کسانی که نزد حدود الله ایستادهاند و بر امر الله پایدارند و امر به معروف و نهی از منکر میکنند، مثال بیان می نماید، برای کسانی که در حدود الله واقع میشوند و به آن دست درازی میکنند و معروف را ترک گفتهاند، و مرتکب منکر می شوند، و اثر آنان در نجات جامعه مثال زدهاند، آنان همانند گروهی هستند که سوار کشتی شدهاند و سپس قرعه انداختهاند که کدام یک بالای کشتی بنشینند و کدامیک پایین آن، پس برخی بالای کشتی را به دست آوردهاند و گروهی پایین کشتی را، گروهی که پایین بودند هرگاه میخواستند آب بیاورند از بالاییها میگذشتند، پس آنانی که پایین بودند گفتند: اگر در محل خودمان در پایین سوراخی ایجاد میکردیم و از آنجا آب میگرفتیم بهتر بود، تا بالاییها را اذیت نکنیم، حال اگر بالاییها آنها را رها کنند و اجازه دهند کارشان را انجام دهند، کشتی با همهٔ آنها غرق میشود، و اگر آنان را نهی کنند و مانع شان شوند، همه نجات مییابند.
از ابوبکر صدیق رضی الله عنه روایت است که فرمود: ای مردم، شما اين آيه را می خوانيد (و برداشت نادرستی از آن داريد): «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ»: «ای کسانی که ایمان آورده اید، مراقب [ایمان و طاعت] خود باشید، اگر هدایت یافته باشید، گمراهیِ کسانی که گمراه شده اند [چنانچه به وظیفه ی امر به معروف و نهی از منکر عامل بوده باشید] به شما زیانی نمی رساند». حال آن که من از رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيدم که فرمودند: «هرگاه مردم ظالمی را ببينند و دستش را نگيرند (و او را از ظلم و ستم باز ندارند)، انتظار می رود که الله همه ی آنها را به عذاب خويش گرفتار کند».
ابو داود و ترمذی ونسایی در الکبری و ابن ماجه و احمد روایت کردهابو بکر الصدیق رضی الله عنه خبر می دهد که: مردم این آیه را می خواند: «ای کسانی که ایمان آورده اید، مراقب [ایمان و طاعت] خود باشید، اگر هدایت یافته باشید، گمراهیِ کسانی که گمراه شده اند [چنانچه به وظیفه ی امر به معروف و نهی از منکر عامل بوده باشید] به شما زیانی نمی رساند». [المائدة: 105]. از این آیه چنین می فهمند که انسان فقط باید در اصلاح خود بکوشد، و بعد از آن از گمراهی گمراهان ضرری به او وارد نمی شود، و آنان مکلف نیستند امر به معروف و نهی از منکر را انجام دهند! پس آنان را آگاه نمود که چنین نیست، و او از پیامبر صلی الله علیه وسلم شنیده است که می فرمودند: «هرگاه مردم ظالمی را ببينند و او را از ظلم و ستم باز ندارند، در حالیکه آنان توان منع او را داشته باشند، انتظار می رود که الله همه ی آنها را به عذاب خويش گرفتار کند، هم کسی که مرتکب منکر می شود و هم آنکه ساکت بوده و نهی از منکر نمی کند ».