Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مردی به مردم قرض می داد و به غلام خود می گفت: اگر نزد کسی رفتی که در وضعیت دشوار قرار دارد از او در گذر، شاید الله متعال از ما در گذرد، و زمانی که الله را ملاقات کرد از او در گذشت».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد: که مردی با مردم با قرض تعامل می کرد، و یا با فروش بگونۀ پس پرداخت (آجل) تعامل می کرد، و به غلامش که در حال جمع آوری قرض های که نزد مردم بود می گفت: هرگاه نزد بدهکاری رفتی و او به دلیل ناتوانی برای پرداخت قرض خود چیزی در اختیار نداشته باشد، از او در گذر، یا با مهلت دادن به وی و یا با عدم اصرار بر مطالبهء قرض، یا با پذیرفتن آنچه که در اختیار دارد اگرچه در آن نقص و کمی هم باشد، چون او آرزومند این است که الله متعال از گناهانش بگذرد و او را ببخشد، وقتی از دنیا رحلت نمود، الله متعال او را بخشید و از بدی هایش گذشت نمود.
از ابوذر، جُندَب بن جُناده و ابو عبدالرّحمن، معاذ بن جَبَل رضی الله عنهما روایت است که پیامبر صلّی الله علیه وسلّم فرمودند: «هر کجا که هستی، از الله پروا دار؛ و پس از گناه، نیکی کن تا آن را محو کند؛ و با مردمان به خُلق نیکو معاشرت نما».
ترمذی روایت کرده
پیامبر اکرم ﷺ به سه امر بلندمرتبه امر میفرمایند: نخست: خوف از الله متعال که به بجا آوردن فرایض و ترک محرمات محقَّق میگردد؛ در هر مکان و زمان و حالی، چه در نهان و چه در آشکار، در تندرستی و در سختی، و دیگر احوال. دوم: هرگاه در ورطهی گناهی غلتیدی، پس از آن نیکی پیشه کن؛ از نماز و صدقه و نیکی و صلهرحم و توبه و مانند اینها؛ که این [کار] آن گناه را محو میسازد. سوم: با مردم به اخلاق نیکو رفتار کن؛ با گشادهرویی در برابرشان، و نرمی و ملایمت، و گستردن معروف و بازداشتن از آزار.
از ابو بکره رضی الله عنه روایت است گفت که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرگاه دو مسلمان با شمشيرهای شان در برابر همديگر قرار گيرند، قاتل و مقتول در آتش (دوزخ) خواهند بود». گفتم: اى رسول الله، اين (جزاى) قاتل است، چرا (جزاى) مقتول هم اين است؟ گفت: "او نيز براى كشتن طرف مقابلش كوشا بود».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که: هر گاه دو مسلمان با شمشيرهای شان در برابر همديگر قرار گیرند، و هر كدام از آنان قصد كشتن طرف مقابلش را داشته باشد، پس قاتل به سبب دخالت مستقيم در قتل طرف مقابلش در آتش (دوزخ) است، صحابه کرام در بارۀ رفتن ( مقتول) به دوزخ متحیر شدند که چگونه مقتول در آتش می باشد؟ پس پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داد که او نیز به سبب كوشا بودن قتل طرف مقابلش در آتش جهنم می باشد، زیرا هیچ چیز او را از کشتن باز نداشت مگر سبقت قاتل در کشتن وی.
از عمربن الخطاب - رضي الله عنه - روایت است گفت که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: همه اعمال بستگى به نيت دارد، و هر کس از کردارش به اندازه نیتش اجر و ثواب می برد ، پس کسی که هجرت وی برای الله و پیامبرش بوده باشد ، این هجرت به سوی الله و پیامبر اوست، و هر کس هجرتش به خاطر مال دنیا باشد، و یا به خاطر زنی که بخواهد با او ازدواج کند، ( اهمیت ) هجرت او برابر با همین قصد و همت اوست، و لفظ بخاری چنین است: «همانا ( قبولی ) اعمال و کردار به نیت بستگی دارد».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: که همۀ اعمال از روی نیت محاسبه می شود، و این حکم در همه عبادات و معاملات عام است، پس هر کس ارادۀ منفعت بردن از عملش را داشته باشد، جز آن منفعت به دست نمی آورد، و ثواب را نخواهد داشت، و هر کس با عملش بخواهد به الله متعال نزدیک شود، از عملش اجر و پاداش خواهد گرفت، هر چند عمل عادی باشد، مانند خوردن و آشامیدن. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم مثال را بیان نمود تا تأثیر نیت را در اعمال با وجود برابری آنها در صورت ظاهری نشان دهد، پس توضیح داد که هر کسى قصد هجرت و خروج از وطن خود را برای جلب رضایت پروردگارش داشته باشد، هجرت او هجرت شرعی و پسندیده است، و به خاطر صداقت نیتش ثواب آن را بدست می آورد، و هر کسى از هجرت خود ارادۀ بدست آوردن منفعت دنیوی مانند مال و منزلت و تجارت ویا همسر داشته باشد، پس از هجرت خود جز آن منفعتی را که اراده کرده است به دست نمی آورد، و از اجر و پاداش نیز بهره ای نخواهد برد.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است: (گفت که)مردی به پیامبر صلی الله علیه وسلم عرض کردکه: مرا نصیحت کن، گفت: «عصباني مشو» و بارها تكرار كرد و گفت: «عصباني مشو».
بخاری روایت کرده
یکی از صحابه کرام رضی الله عنهم از پیامبر صلی الله علیه وسلم درخواست نمود که او را به چیزی که به او نفع می رساند راهنمایی کند، پس به او دستور داد که عصبانی نشود، یعنی این که از اسبابی دوری کند که او را به سمت عصبانیت سوق می دهد، و اینکه اگر عصبانیت برایش پیش آمد، خودرا کنترل کند، و با کشتن، زدن و یا دشنام دادن به خشم خود ادامه ندهد. آن مرد درخواست نصیحت را چند بار تکرار کرد و رسول الله صلی الله علیه وسلم بر دستور «غضب مکن» چیزی اضافه نکرد.
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است که فرمود: او از پیامبر صلی الله علیه وسلم شنید که می فرمودند: "اگر شما به درستى بر الله متعال توكل حقيقى داشتيد، (الله متعال) به شما همانند پرنده هايى كه صبح با شكم خالى مى روند و شب هنگام با شكم پر بر مى گردند رزق و روزى مى داد"
ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم ما را برای کسب منفعت و دفع ضرر در امور دنیا و دین تشویق می نماید تا بر الله متعال توکل نماییم، زیرا كسى جز الله متعال نمى بخشد، و منع نمى كند، و زيان نمى رساند، و نفع نمى رساند. و اینکه با ایمان واقعی و تکیه به الله متعال از وسایلی استفاده کنیم که منفعت را جلب و زیان را دفع می کند، پس هر گاه ما این کار را انجام دادیم، الله متعال مانند پرندگانی به ما رزق می دهد که صبح در حال گرسنگی از خانه های خود خارج می شوند، و درو طرف شام با شکم پر برمی گردند، این کار از پرندگان نوعی به کار بردن اسباب در جستجوی رزق و روزی است، بدون تنبلی و کسالت.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که پيامبر - صلى الله عليه و سلم - از آنچه كه از پروردگارش تبارک و تعالى حکایت می کند، فرمودند: « بنده گناهی کرد و گفت: الهی گناهم را ببخش او تعالی فرمود: بندۀ من گناهی کرد و دانست که پروردگاری دارد که گناه را می بخشد و گناهكاران را مجازات مى كند، سپس بار ديگر گناهى انجام داد، و گفت: اى پروردگار گناه مرا ببخش، الله تبارک و تعالى فرمود: بنده ام گناهى انجام داد، و دانست پروردگارى دارد كه گناهان را مى بخشد، و گناهكاران را مجازات مى كند، سپس بار ديگر گناهى انجام داد، و گفت: اى پروردگار گناه مرا ببخش، الله تبارک و تعالى فرمود: بنده ام گناهى انجام داد، و دانست پروردگارى دارد كه گناهان را مى بخشد، و گناهكاران را مجازات مى كند، هر كارى خواستی انجام ده به یقین که تورا بخشیدم".
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه و سلم از پروردگارش روایت می کند، که اگر بنده ای مرتکب گناهی شود و سپس بگوید: الهی گناهم را بیامرز، الله متعال می فرماید: - بنده من گناه می کند و می داند پروردگاری دارد که گناه را می بخشد، پس از آن او را مى پوشاند، و از او درمى گذرد، یا در نتیجۀ گناه مجازات مى کند - من او را بخشیدم. سپس بنده دوباره گناهی کرد و گفت: پروردگارا گناهم را ببخش، سپس الله متعال فرمود: بندۀ من گناهی کرد، و دانست پروردگاری دارد که گناه را می بخشد، پس آن را مى پوشاند، و از او مى گذرد، و یا مجازات می کند، من واقعاً بنده ام را بخشیدم. سپس بنده بار دیگر مرتکب گناهی شد و گفت: پروردگارا گناهم را ببخش، پس الله متعال فرمود: بندۀ من گناهی کرد و دانست پروردگاری دارد که گناه را می بخشد پس از آن او را مى پوشاند، و از او در مى گذرد، يا او را مجازات مى كند، به درستى بنده ام را بخشيدم، و هر كارى خواست انجام دهد، تا زمانى اين كار را انجام دهد، به طوری که هرگاه گناه را ترک کند وبعد از آن توبه كند و از این کار پشیمان شود، و تصمیم بگیرد دیگر به آن باز نمی گردد، اما نفس بر او غلبه می کند، پس دوباره در گناه می افتد، تا زمانی که چنین می کند؛ گناه می کند و سپس توبه کند، من او را می بخشم، زیرا توبه آنچه را که پیش از آن بوده است، از بین می برد.
عبدالله بن عمرو بن العاص - رضى الله عنهما - روايت مى كند كه رسول الله - صلى الله عليه و سلم - فرمودند: «همانا عدل کنندگان در نزد الله متعال بر منبرهای نورانی در سمت راست رحمان عزوجل قرار خواهند داشت، و هر دو دست (بلا کیف او) راست است، آنانی كه در حكم شان و با خانوادۀ شان و با رعيت عدالت را رعايت مى كنند».
مسلم روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم در بارۀ - کسانی که به عدالت و راستی بین مردمی که تحت امر و فرمانراویی اند، یا خانواده او هستند داوری می کنند - خبر می دهد که آنها بر کرسی های بلند نورانی می نشینند، و در مرتبه های عالی قرار داشته می باشند، این همه به خاطر قدردانی از آنها در روز قیامت است. و این منبرها در سمت راست حق تعالی قرار دارد، و هر دو ید (بلا کیف) او سبحانه راست می باشد.
از جریر رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرکس از نرم خویی محروم شود، از همه ی نيکی ها محروم می گردد».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمایند، هر کس از نرم خویی محروم شود، در امور دینی و دنیوی و آنچه برای خود انجام می دهد، و یا برای دیگران انجام می دهد، موفق نخواهد شد، و در واقع همه خوبی ها و خیر از او سلب خواهد شد.
