Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عمران بن حُصین رضی الله عنه روایت است که می گوید: مردی نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و گفت: «السَّلامُ عَلَيكُم». رسول الله صلى الله عليه وسلم جوابِ سلامِ او را داد و آنگاه آن مرد نشست، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «ده» (نيکی برای او ثبت شد)»، سپس مردی ديگر آمد و گفت: «السَّلامُ عَلَيكُم وَرَحْمَةُ الله». رسول الله صلى الله عليه وسلم جوابِ سلام او را هم داد و آن مرد نشست، سپس فرمودند: «بيست» (نيکی برای او ثبت گرديد)»، سپس شخصِ ديگری آمد و گفت: «السَّلامُ عَلَيكُم وَرَحْمَةُ الله وَبَرَكَاتُه»، رسول الله صلى الله عليه وسلم جوابِ سلامِ او را نيز داد و آنگاه آن مرد نشست، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «سی» (نيکی برای او ثبت شد)».
رواه أبو داود والترمذي وأحمد والدارمي
مردی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمده و می گوید: السلام علیکم؛ و رسول الله صلی الله علیه وسلم پاسخ وی را می دهد؛ سپس آن مرد می نشیند و رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که ده نیکی برای وی ثبت شده است. سپس مرد دیگری می آید و می گوید: السلام عليكم ورحمة الله؛ و رسول الله صلی الله علیه وسلم پاسخ وی را می دهد؛ سپس آن مرد می نشیند و رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که برای او بیست نیکی ثبت شده است. سپس مرد دیگری می آید و می گوید: «السلام عليكم ورحمة الله وبركاته»، و رسول الله صلی الله علیه وسلم پاسخ وی را می دهد و آن مرد می نشیند و رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که برای وی سی نیکی ثبت شده است؛ یعنی در مقابل هر لفظ ده نیکی.
از عبد الله ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین دعا می نمودند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالتُّقَى وَالْعفافَ والْغِنَى». «يا الله، هدايت و تقوا و عفت و پاکی از حرام و بی نيازی را از تو درخواست می کنم».
مسلم روایت کرده
از جمله دعاهای پیامبر صلی الله علیه وسلم این بود: «اللهم إني أسألك الهدى» صراط مستقیم شناخت حق و عمل به آن، «والتقى»، اطاعت از اوامر و اجتناب از نواهی، «والعفاف» و پرهیز از حرام و قول و فعل نا خوشایند، «والغنى» بی نیازی از خلق، به گونهای که جز به پروردگارش نیازمند کسی نباشد.
از مادر مؤمنان عایشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: به رسول الله صلى الله عليه وسلم گفتم: برای شما همين بس است که صفيه فلان عيب را دارد، برخی از راويان گفته اند: منظورش اين بود که صفيه کوتاه قامت است، این بود که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «سخنی گفتی که اگر با آب دريا آميخته شود، آن را تلخ و نامطبوع می گرداند» عايشه رضی الله عنها می گويد: و ياد کسی را برای ايشان درآوردم، فرمودند: «دوست ندارم در قبال مالی فراوان، ادای کسی را درآورم (يا عيب کسی را بازگو کنم)».
ابو داود و ترمذی و احمد روایت کرده
عایشه رضی الله عنها در غیاب صفیه رضی الله عنها از او عیبجویی نموده و به بدی یاد می کند؛ چنانکه از باب تحقیر و کوچک شمردن وی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم، او را کوتاه قامت می گوید، این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اگر سخنت با آب دریا آمیخته می شد، به سبب بزرگی و خطر زیادی که دارد، رنگ و طعم و بوی آن را تغییر می داد». عایشه رضی الله عنها می گوید: و ادای کسی را نزد ایشان درآوردم؛ و این از باب تحقیر آن شخص بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: ذکر عیب دیگری مرا خوشحال نمی کند یا انجام دادن عمل دیگری یا گفتن سخن دیگری جهت تحقیر و عیبجویی، مرا خوشحال نمی کند هرچند در برابر آن چنین و چنان از دنیا به من داده شود.
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که گفت: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «بسياری از مردم درباره ی دو نعمت زيان می بينند (و آنگونه که بايد از آنها استفاده نمی کنند): تندرستی و فراغت».
بخاری روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که دو نعمت از نعمت های الهی است که انسان قدر آنها را نمی داند و به شدت در مورد آنها زیان می بیند و آنها را در غیر محل آن خرج می کنند؛ پس اگر برای انسان نعمت سلامتی بدن با اوقات فراغت جمع شود، و تنبلی بر او غلبه کند، به شدت زیان می بیند؛ و این حال اکثر مردم است، و اگر از اوقات فراغت و سلامتی بدن خود در طاعت الله متعال خرج نماید، در این صورت برنده است؛ چون دنیا مزرعۀ آخرت است، و در آن تجارتی است که سودش در آخرت ظاهر می شود، و اوقات فراغت، مشغولیت را به دنبال دارد، و سلامتی بدن، بیماری را به دنبال دارد، و اگر تنها کهنسالی را به دنبال می داشت کافی بود.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم در سجده اش می گفت: «یا الله، تمام گناهانم را ببخش، گناهان کوچک و بزرگ، اولین و آخرین گناه و گناهان نهان و آشکارم را بیامرز».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم در سجدۀ خود این دعاء را می خواند: (اللهم اغفر لي ذنبي) با پوشاندن آن، و مرا از تبعات آن محافظت کن؛ تا که آن را عفو نمایی و از آن بگذری و نادیده بگیری (كله)، یعنی: (دِقّه) کوچک و کم آن را، (وجِلّه) بزرگ و زیاد آن را، (وأوله) گناه اولی، (وآخره)، و هر آنچه میان آنهاست، (علانيته وسره) و هر آنچه را که تنها ذات سبحان تو می داند.
از ابودرداء رضی الله عنه روایت است که گفت: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمودند: «کسانی که کارشان لعن و نفرین است، در روز قیامت نه از شفاعت کنندگان هستند و نه از گواهان».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد، کسی که زیاد لعن می گوید در حق کسی که سزاوار لعن نیست، مستحق دو عقوبت می شود: نخست: در روز قیامت از رساندن رسالت پیامبران برای امت ها گواه نخواهد بود، و شهادتش در دنیا پذیرفته نمی شود؛ او به دلیل فاسق بودن اش، و شهادت نصیبش نخواهد شد، که همانا کشته شدن در راه الله است. دوم: هرگاه روز قیامت مؤمنان برای برادران خود که مستحق دوزخ اند شفاعت کنند، آنان از شفاعت کردن محروم می شوند.
از سلمان رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قطعاً پروردگار شما بسيار با حيا و بخشنده است، وقتی بنده دست هايش را به سوی او بلند کند، شرم می کند که آنها را خالی برگرداند».
ابو داود و ترمذی و ابن ماجه روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم به بالا بردن دست ها در دعا تشویق می کند، و خبر می دهد که الله متعال (حَيي) بسیار حیاناک است، عطا و بخشش را ترک نمی کند، و آنچه می کند که بنده را خشنود می سازد، و آنچه که برای بنده مضر باشد ترک می کند، (کریم) بدون خواست عطا می کند، پس چگونه خواهد بود اگر از او چیزی خواسته شود! او تعالی از بندۀ مومنش حیا می کند که دست هایش را برای دعا بلند کند و بدون این که آن را اجابت کند ناامید و خالی برگرداند.
از ام المومنین جویریه رضی الله عنها روایت است: پیامبر صلی الله علیه وسلم بعد از ادای نماز صبح او را در حالی که در جای نمازش بود رها کرد، و در وقت چاشت در حالی که او در جای خود نشسته بود بازگشت و گفت: آیا تو هنوز در حالتی هستی که تو را ترک کردم؟ گفت: آری، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «پس از تو، چهار کلمه گفته ام که اگر با آنچه تو در طول امروز گفته ای وزن شود، از آنها سنگين تر خواهد بود: "سُبْحَانَ الله وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ، وَرِضَا نَفْسِهِ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ": "تسبيح و پاکى الله و ستايش او را به تعداد مخلوقات او، خشنودى او، وزن عرش او و جوهر سخنانش، بيان مى نمايم"».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم در اول روز بعد از خواندن نماز صبح از نزد همسرش جویریه رضی الله عنه خارج شد، در حالی که او در محل نمازش نشسته بود، و بعد از نیمه روز در وقت چاشت برگشت، و همسرش همچنان در جای خود نشسته بود، پس فرمودند: آیا هنوز در همان حالتی هستید که من شما را در آن حالت تنها گذاشتم؟ گفت: آری، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: پس از تو چهار کلمه بر زبان آوردم و آن را سه مرتبه تکرار کردم، اگر از لحاظ اجر با آنچه که تو در مدت نشستن خود گفته ای مقایسه شود، از آن سنگین تر خواهند بود: (سبحان الله) و پاكى او از هر نقیصه و كوتاهى (و بحمده) چون تمام حمد و ستايش زيبا از آن اوست که به آن رهنمایی نمود، (عدد خلقه) که هيچ كس جز الله نمى تواند آنها را بشمارد ( و رضا نفسه) به اندازه ای که الله متعال از بندگانش راضی است، و این چیزی است که بر آن احاطه نمی شود (وزنة عرشه) آن که بزرگترین و سنگین ترین خلق است، (و مداد کلماته) از کلمات الله متعال كه شمار نمی شود و تمام نشدنی است؛ و این اقسام سه گانه را شامل می شود؛ زیرا اندازۀ مداد کلمات، صفات و عدد کلمات او سبحان بی نهایت است، بلکه مراد از آن: مبالغه در کثرت آنها می باشد؛ زیرا او ابتدا آنچه را کثرت خلق در بر می گیرد ذکر کرد، سپس به چیزی بیشتر از آن ارتقا کرد، که از آن به رضایت نفسش تعبیر کرد، سپس به وزن بزرگ ترین خلقش که عرش است؛ پس اول آن برای تعداد و کمیت، دوم آن برای صفت و کیفیت، و سوم آن برای بزرگی و سنگینی.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هیچ قومی نیست که در جایی گردهم بنشینند و ذکر و یادی الله متعال در آن ننمایند و بر پیامبر صلی الله علیه وسلم درود نفرستند مگر اینکه همین مجلس باعث حسرت آنها در روز قیامت خواهد بود، اگر الله بخواهد آنان را عذاب می دهد و اگر بخواهد آنان را می آمرزد».
رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى
پیامبر صلی الله علیه وسلم در غفلت از ذکر الله متعال برحذر می دارد، این که هیچ قومی نیست که در جایی گردهم بنشینند و ذکر و یادی الله متعال در آن ننمایند و بر پیامبر صلی الله علیه وسلم درود نفرستند مگر اینکه همین مجلس باعث حسرت، پشیمانی، خسارت و نقصان آنان در روز قیامت خواهد بود، پس اگر الله متعال بخواهد توسط گناهان قبلی و کوتاهی های بعدی آنان را عذاب می دهد، و اگر بخواهد آنان را از روی فضل و مهربانی می آمرزد.
