Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِنَّ مِنْ أَشَرِّ النَّاسِ عِندَ الله مَنزِلَةً يَومَ القِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفضِي إِلَى المَرْأَةِ وَتُفْضِي إِلَيه، ثُمَّ يَنشُرُ سِرَّهَا»: «روز قيامت بدترين جايگاه نزد الله از آن مردی است که با همسرش همبستر می شود و زنش با او هم خواب می گردد و آنگاه رازِ همسرش را فاش می کند».
به روایت مسلم
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که در روز قیامت، از میان مردم بدترین مرتبه را کسی نزد الله دارد که موصوف به این خیانت باشد؛ اینکه عمدا راز ارتباط همسری و زناشویی را فاش کند؛ رازی که هیچکس جز زن و شوهر چیزی از آن نمی دانند؛ این حدیث بیانگر حرام بودن افشای اسرار زناشویی می باشد؛ اینکه مردی به بیان اموری بپردازد که به هنگام همبستری میان او و همسرش روی داده و این موارد را به تفصیل و با جزئیات بیان نماید؛ و از سخنان یا رفتار همسرش در هنگام همبستری و مقدمات آن بگوید. اما مجرد ذکر جماع و همبستری در صورتی که نیاز و ضرورتی نداشته باشد مکروه است چون خلاف مروت می باشد و رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَاليَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ»: «هرکس به الله و روز قیامت ايمان دارد، بايد سخن نيک بگويد وگرنه، سکوت کند». و اگر نیاز به ذکر آن باشد یا ذکر آن فایده ای داشته باشد، چنانکه به شوهر در مورد روی گردانی وی از همسرش تذکر داده شود یا زن ادعای عجز و ناتوانی شوهر از آمیزش را مطرح کند و موارد مشابه، در این صورت کراهتی در ذکر آن نیست چون مصلحتی در آن نهفته است و سنت بر این مساله دلالت می کند.
از ام سلمه رضی الله عنها روایت است که می گوید: ام سلیم همسر ابوطلحه نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمده و گفت: ای رسول خدا، خداوند از بيان حق شرم و حيا نمی كند. اگر زنی احتلام شود، غسل بر وی واجب است؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «نَعَمْ، إِذَا رَأَتِ الْمَاءَ»: «بله، اگر آب (منی) ببيند».
متفق علیه
ام سلیم انصاری رضی الله عنها برای سوال کردن نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد؛ اما چون سوالش در مورد مسائل مربوط به شرمگاه بود و معمولا انسان از مطرح کردن این موارد شرم می کند، مقدمه ای برای سوالش عنوان نمود تا بیانگر موقعیت وی نزد شنوندگان باشد. بنابراین گفت: الله عزوجل حق است و از بیان حقی که انسان از ذکر آن شرم می کند، خودداری نمی کند، مادامی که در ذکر آن فایده ای باشد؛ وقتی ام سلیم این مقدمه را برای سوالش مطرح نمود و به این ترتیب لطافتی به سوالش بخشید، وارد موضوع اصلی شد و گفت: آیا زن هم وقتی در خواب ببیند آمیزش جنسی می کند، باید غسل کند؟ و رسول الله صلی الله علیه وسلم در پاسخ فرمود: «بله، باید غسل کند، البته در صورتی که [بعد از بیدار شدن] آب شهوتِ (منی) خارج شده را بییند».
از عایشه رضی الله عنها روایت است که می گوید: زنی با دو دخترش نزد من آمد و از من کمک خواست؛ اما چیزی جز یک خرما نداشتم که به آنها بدهم؛ همین خرما را به مادرشان دادند که آن را به دو نیمه تقسیم کرد و هر قسمتی را به یکی از دخترانش داد و خود چیزی از آن نخورد. سپس برخاست و رفت. چون رسول الله صلی الله علیه وسلم نزد ما آمد، ایشان را در جریان آنچه اتفاق افتاده بود، گذاشتم که فرمود: «مَنْ ابْتُلِيَ مِنْ هذه البنَاتِ بِشَيءٍ فأَحْسَن إِلَيهِنَّ، كُنَّ لَهُ سِتْرًا مِن النَّار»: «هرکس با (سرپرستیِ) چنين دخترانی مورد آزمايش قرار گیرد و به ايشان نیکی کند، برای او حجاب و مانعی از آتش خواهند بود».
متفق علیه، این لفظ بخاری است
زنی همراه دو دخترش نزد عایشه رضی الله عنها می رود و به علت فقر، از او درخواست کمک می کند؛ عایشه رضی الله عنها می گوید: جز یک خرما نزد وی نبوده که همان را به مادر این دو دختر می دهد و مادر آن را به دو نیمه تقسیم کرده و هر قسمتی را به یکی از دخترانش می دهد؛ و خود چیزی از آن نمی خورد. وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم نزد ام المومنین عایشه رضی الله عنها می رود، ایشان را در جریان قرار می دهد چون اتفاق عجیب و غریبی بود. و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «مَنْ ابْتُلِيَ مِنْ هذه البنَاتِ بِشَيءٍ فأَحْسَن إِلَيهِنَّ، كُنَّ لَهُ سِتْرًا مِن النَّار»: «هرکس با (سرپرستی) چنين دخترانی مورد آزمايش قرار گیرد و به ايشان نیکی کند، برای او حجاب و مانعی از آتش خواهند بود». و مراد از اینکه می فرماید: «مَنْ ابْتُلِيَ» این نیست که به شر و بدی از جانب آنها مورد آزمایش قرار گیرد؛ بلکه منظور این است که هرکس برای وی چنین مقدر شود. چنانکه الله متعال می فرماید: «وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ»: «و [ای مردم،] شما را با بدی و نیکی می آزماییم و [سرانجام] به سوی ما بازگردانده می شوید». بنابراین هرکس دو دختر برای وی مقدر شود و او به آنها نیکی کند، این کارش در روز قیامت برای او مانع و حجابی در برابر آتش می باشد. به عبارت دیگر الله متعال به دلیل نیکی کردن وی به این دختران، آتش را از وی دور می گرداند. چون دختر ضعیف است و نمی تواند کسب رزق کند و کسب رزق و روزی بر عهده ی مرد است. الله متعال می فرماید: «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ»: «مردان بر زنان سرپرست و نگهبانند، به خاطر آنکه الله برخی از اینان را بر برخی برتری داده است و [نیز] به خاطر آنکه از اموال خویش [برای زنان] خرج می کنند».
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إنَّ أُمَّتِي يُدْعَوْنَ يَوْمَ القِيَامَةِ غُرَّاً مُحَجَّلينَ مِنْ آثَارِ الوُضُوءِ»: «روز قیامت امت من درحالی فرا خوانده می شوند که پيشانی و اعضای وضوی شان سفيد و نورانی است». لذا هرکس می خواهد اين سفيدی و درخشش را بيشتر نمايد، پس چنین کند. و در روایت مسلم آمده است: ابو هريره رضى الله عنه را ديدم که وضو می گيرد؛ صورتش و دو دستش را شست تا جايی که نزديک بود به سر شانه هايش برسد؛ سپس دو پايش را شست چنانکه تا دو ساقش بالا رفت؛ سپس گفت: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمود: «إنَّ أُمَّتِي يُدْعَوْنَ يَوْمَ القِيَامَةِ غُرَّاً مُحَجَّلينَ مِنْ آثَارِ الوُضُوءِ»: «روز قیامت امت من درحالی فرا خوانده می شوند که پيشانی و اعضای وضوی شان سفيد و نورانی است». لذا هرکس می خواهد اين سفيدی و درخشش را بيشتر نمايد، پس چنین کند. و در روایتی از مسلم آمده است: از خلیلم صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمود: «تَبْلُغُ الْحِلْيَةُ مِنَ الْمُؤْمِنِ حَيْثُ يَبْلُغُ الْوَضُوءُ»: «زيورِ (بهشتیِ) مؤمن تا جايی است که آب وضويش به آنجا می رسد».
هر دو روایت را مسلم آورده است - متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم امتش را بشارت می دهد که الله متعال ویژگی خاص و شرف بزرگی برای آنها در روز قیامت مد نظر قرار داده است؛ ویژگی که با آن از سایر امت ها متمایز می باشند؛ چنانکه در انظار مردم فراخوانده می شوند درحالی که صورت ها و دست ها و پاهای شان نورانی بوده و می درخشند؛ و این تنها یکی از ثمرات این عبادت بزرگ یعنی وضو می باشد. عبادتی که با این اعضای گرامی جهت کسب رضای پروردگار متعال و دست یافتن به ثواب و پاداش آن تکرار می شود؛ و به همین دلیل پاداش آنها این ستایش بزرگ و خاص می باشد. سپس ابوهریره می گوید: هرکس می خواهد اين سفيدی و درخشش را بيشتر نمايد، پس چنین کند. چون هرچه مکان شستن بیشتر باشد، درخشش و سفیدی بیشتر خواهد بود. اما آنچه در شستن اعضای وضو مشروع است، شستن دست ها به همراه آرنج می باشد که آرنج بخشی از ابتدای بازو و شستن آن را شامل می شود. و شستن پاها به همراه قوزک ها که ابتدای ساق را هم در بر می گیرد. و در وضو بازو و ساق شسته نمی شوند. و در روایت دیگری از رسول الله صلی الله علیه وسلم نقل می کند که: «زيورِ مؤمن در بهشت تا جايی است که آب وضويش به آنجا می رسد».
از ابو نُجَید عمران بن حصین خزاعی رضی الله عنه روایت است که زنی از جهینه نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد که از زنا باردار بود و گفت: ای رسول خدا، سزاوار حد (مجازات شرعی) شده ام؛ آن را بر من اجرا کن. رسول الله صلى الله عليه وسلم ولی (=سرپرست) او را فراخواند و فرمود: «أَحْسِنْ إِلَيْهَا، فإذا وَضَعَتْ فَأْتِنِي»: «به او نیکی کن و هنگامی که وضع حمل کرد، او را نزد من بياور». (و چون وضع حمل کرد،) سرپرستش او را نزد پيامبر صلى الله عليه وسلم برد؛ به فرمان رسول الله صلى الله عليه وسلم لباسش را محکم بر او پيچيدند و سنگسارش کردند و آنگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم بر او نماز خواند. عمر رضی الله عنه عرض کرد: او زنا کرده و شما بر او نماز می خوانيد؟! رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «لَقَدْ تَابَتْ تَوْبةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْن سبْعِينَ مِنْ أَهْلِ المدِينَةِ لَوَسِعَتهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنفْسهَا لِلّهِ - عز وجل -؟»: «اين زن چنان توبه ای کرده که اگر توبه اش را ميان هفتاد نفر از اهالی مدينه تقسيم کنند، همه ی آنها را دربرمی گيرد. آيا وضعی بهتر از اين ديده ای که خودش را تسليم الله - عز وجل - کرد؟».
به روایت مسلم
زنی از جهینه درحالی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد که از زنا باردار بود و اعتراف کرد مرتکب امری شده که موجب حد شرعی می باشد؛ تا رسول الله صلی الله علیه وسلم آن را بر او جاری نماید؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم ولی و سرپرستش را فراخواند و به او دستور داد به وی نیکی کند و چون وضع حمل نمود، او را نزد ایشان بیاورد؛ زمانی که آن زن وضع حمل نمود، سرپرستش او را نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آورد و لباسش محکم بر وی پیچانده و بسته شد تا مبادا بخشی از عورتش نمایان شود؛ سپس به فرمان رسول الله صلی الله علیه وسلم سنگسار شد تا اینکه فوت شد. آنگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم بر او نماز خوانده و دعای میت را برای او خواند. این بود که عمر رضی الله عنه گفت: ای رسول خدا، با اینکه مرتکب زنا شده بر او نماز می خوانی؟ لذا رسول الله صلی الله علیه وسلم به وی خبر داد که آن زن - رضی الله عنها - چنان توبه ای کرده بود که اگر بین هفتاد نفر از گناه کاران تقسیم می شد، آنها را دربرمی گرفت و شامل آنها می شد؛ وی خود را به خاطر تقرب به الله عزوجل و رهایی از گناه زنا تسلیم نمود، آیا کاری بزرگ تر از این هست؟
از ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت است که می گوید: اثر جنابت را از لباس رسول الله صلى الله عليه وسلم می شستم و ایشان درحالی برای نماز از خانه بيرون می رفت كه هنوز اثر لكه های آب بر لباسش وجود داشت. و در روایتی آمده است: لباس رسول الله صلی الله علیه وسلم را [جهت پاک شدن از اثر جنابت] به هم می مالیدم و ایشان در آن نماز می خواند.
به روایت مسلم - متفق علیه
عایشه رضی الله عنها ذکر می کند که چون لباس رسول الله صلی الله علیه وسلم آغشته به منی می شد، اگر خیس بود، آن را با آب می شست و رسول الله صلی الله علیه وسلم درحالی برای نماز خارج می شد که هنوز لباسش در اثر شستن خیس بود و خشک نشده بود. و گاهی که منی بر لباسش خشک می شد، لباسش را به هم می مالید و رسول الله صلی الله علیه وسلم در آن نماز می خواند.
از عایشه دختر ابوبکر صدیق رضی الله عنها روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم بر هيچيک از نمازهای نافله به اندازه ی دو رکعت سنت صبح پايبندی و مواظبت نمی کرد. و در روایتی آمده که می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «رَكْعَتَا الفَجْرِ خَيْرٌ مِنَ الدنْيَا وَمَا فِيهَا»: «دو رکعت سنت صبح، از دنيا و آنچه در آن است، بهتر می باشد».
به روایت مسلم - متفق علیه
این حدیث بیانگر اهمیت دو رکعت نماز سنت صبح می باشد؛ عایشه رضی الله عنها بیان می دارد که رسول الله صلی الله علیه وسلم بر خواندن این دو رکعت بسیار تاکید داشت و اهمیت آن را با قول و عمل گوشزد می کرد؛ در عمل بسیار بر آنها پایبند بود و بر خواندن آنها مواظبت داشت و در بیان، آنها را بهتر از دنیا و آنچه در آن است، معرفی نمود.
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «صَلاَةُ الْجَمَاعَة أفْضَلُ مِنْ صَلاَةِ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً»: «نماز جماعت، بيست و هفت درجه بر نماز انفرادی برتری دارد».
متفق علیه
این حدیث بیانگر فضل نماز جماعت نسبت به نمازی است که به صورت انفرادی و به تنهایی خوانده شود؛ چراکه نماز جماعت با فایده های زیاد و مصالح بزرگی همراه است؛ و ثواب و پاداش آن بیست و هفت برابر نمازی است که به تنهایی خوانده شود؛ و بین این دو فاصله ی زیادی می باشد؛ و تردیدی نیست که هرکس این سود کلان را از دست بدهد، محروم است.
از معاذة روایت است که می گوید: از عایشه رضی الله عنها سوال نموده و گفتم: چرا زن حائض قضایی روزه را به جا می آورد ولی قضایی نماز را نمی خواند؟ عايشه رضی الله عنها گفت: آيا تو از جماعت خوارج هستی؟! گفتم: من از خوارج نيستم اما این سوال برای من مطرح است. عايشه رضی الله عنها گفت: ما دچار قاعدگی می شديم و به ما دستور داده می شد قضایی روزه را به جا بياوريم ولی به قضا کردن نمازها امر نمی شدیم.
متفق علیه
معاذه از عایشه رضی الله عنها در مورد علتی می پرسد که بر اساس آن شارع دستور داده زنی که به سبب عادت ماهیانه نتوانسته روزه بگیرد، پس از پاک شدن باید قضای روزه هایی را که نگرفته به جا آورد اما نباید قضایی نمازهایی را که در این مدت نخوانده، بجا بیاورد. با اینکه هم روزه فرض است و هم نماز؛ بلکه نماز از اهمیت بیشتری نسبت به روزه برخوردار است. تفاوت قائل نشدن میان این دو در این زمینه، مذهب خوارج است؛ مذهبی که مبنای آن شدت و سختی است. این بود که عایشه رضی الله عنها به وی گفت: آیا تو از خوارج هستی و اعتقاد و باور آنان را داری و همچون آنها سخت می گیری؟ معاذه گفت: از خوارج نیستم بلکه به دنبال پاسخ این سوال هستم؛ لذا عایشه رضی الله عنها در پاسخ می گوید: ما در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم دچار عادت ماهیانه می شدیم و در این مدت نماز نمی خواندیم و روزه نمی گرفتیم و رسول الله صلی الله علیه وسلم فقط ما را به قضا کردن روزه ها امر نمود و به قضا کردن نمازها دستور نداد؛ اگر قضا کردن نمازها واجب می بود، حتما بدان امر می کرد و ساکت نمی ماند؛ گویا عایشه رضی الله عنه در پاسخ می گوید: باید به اوامر شارع اکتفا نمود و حد و حدود آن را رعایت کرد.
