Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب روایت است که می گوید: وی به همراه پدرش درحالی نزد جابر بن عبدالله بود که گروهی نزد وی بودند و در مورد غسل از او می پرسیدند؛ وی گفت: مقدار یک صاع آب برای غسل کفایت می کند. مردی گفت: مرا کفایت نمی کند. جابر گفت: این مقدار برای کسی که موهایش از تو بیشتر و خودش از تو بهتر بود کفایت می کرد؛ منظورش رسول الله صلی الله علیه وسلم بود. آنگاه جابر كه چادری بر تن داشت، نماز را برای ما امامت كرد. و در لفظی آمده است: رسول الله صلی الله علیه وسلم سه بار آب بر سر خود می ريخت.
به روایت مسلم - متفق علیه
ابوجعفر محمد بن علی و پدرش درحالی نزد صحابه ی بزرگوار جابر بن عبدالله رضی الله عنهما بودند که گروهی نزد ایشان بود؛ مردی از میان این گروه، از جابر در مورد مقدار آبی پرسید که در غسل جنابت مصرف می شود؛ وی گفت: مقدار یک صاع تو را کفایت می کند. در میان این گروه حسن بن محمد بن حنفیه بود که گفت: برای غسل کردن از جنابت، این مقدار مرا کفایت نمی کند. پس جابر گفت: این مقدار برای کسی که موهای بیشتری از تو داشت و خودش از تو بهتر بود و از تو بر طهارت و دینش حریص تر بود، کفایت می کرد. و منظورش رسول الله صلی الله علیه وسلم بود. و این تشویق به پیروی از سنت و اسراف نکردن در آب غسل می باشد. سپس جابر برای آنها امامت داد.
از زیاد بن جبیر روایت است که می گوید: ابن عمر رضى الله عنهما را ديدم که نزد مردی آمد که شترش را خوابانيده و قصد نحر آن را دارد؛ به او گفت: شترت را درحالی که [دست چپش را] بسته ای بايستان و قربانی کن؛ اين سنت محمد صلى الله عليه وسلم است.
متفق علیه
سنت در مورد کشتن گاو و گوسفند و حیواناتی از این قبیل جز شتر، این است که بر پهلوی چپ دراز کشیده شوند و از ناحیه ی حلق ذبح شوند. اما در مورد شتر سنت این است که دست چپ شتر بسته شود و درحالی که ایستاده است از ناحیه ی گردنش نحر شود. چون این روش برای شتر راحت تر است و روح آن سریع تر گرفته می شود. به همین دلیل وقتی عبدالله بن عمر رضی الله عنه از کنار مردی گذشت که شترش را به قصد نحر کردن خوابانده بود، گفت: شترت را بایستان و او را ببند که سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین است و قرآن کریم به این مساله اشاره دارد آنجا که می فرماید: «فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا»: «آنگاه چون بر خاک افتادند». و افتادن جز با ایستادن نخواهد بود.
از ابوشریح خویلد بن عمرو خزاعی و ابوهریره رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّجُ حَقَّ الضَعِيفَين: اليَتِيم والمَرْأَة»: «یا الله، من (از پايمال کردنِ) حق دو ضعيف: يتيم و زن، به شدت برحذر می دارم».
به روایت ابن ماجه - به روایت نسائی - به روایت احمد
این حدیث به مساله ی مهمی در اسلام تاکید دارد و آن نرمخویی و خوش رفتاری با ضعیفانی چون یتیمان و زنان می باشد. در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم در توجه به این دو گروه، یتیمان و زنان، مبالغه می کند چون هر دو از جایگاهی برخوردار نیستند که بدان پناه ببرند و از آنها دفاع کند؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم دعای سختی و مشقت برای کسی می کند که در حق آنها تجاوز کند.
از ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت است که می گوید: درحالی كه من در دوران قاعدگی بودم، رسول الله صلى الله عليه وسلم به من تكيه می نمود (سر بر زانوی من می نهاد) و قرآن تلاوت می كرد.
متفق علیه
ام المومنین عایشه رضی الله عنها ذکر می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم به من تکیه می کرد و قرآن می خواند درحالی که من در عادت ماهانه بودم. و این به معنای پاک بودن بدن زنی است که در عادت ماهانه می باشد و اینکه با حیض شدن نجس نمی شود.
از جابر بن عبدالله انصاری رضی الله عنهما روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم نماز ظهر را پس از زوال و نماز عصر را زمانی كه آفتاب خوب روشن بود و نماز مغرب را بلافاصله بعد از غروب و نماز عشاء را گاهی زود و گاهی دير می خواند؛ يعنی اگر مردم دير می آمدند، دير و در غير این صورت، زود می خواند. و نماز صبح را هنگامی كه هوا هنوز تاريك بود، می خواند.
متفق علیه
این حدیث بیانگر بهترین اوقات برای ادای نمازهای پنجگانه است. چنانکه بهترین وقت برای خواندن نماز ظهر زمانی است که خورشید از وسط آسمان منحرف شود یعنی پس از زوال؛ و این ابتدای وقت ظهر می باشد. اما زمانی که گرما چنان شدید باشد که بر حضور نمازگزاران تاثیر داشته باشد، بهتر این است که نماز ظهر تا سرد شدن هوا به تاخیر انداخته شود همان طور که در دلایل دیگر آمده است. اما بهترین وقت برای ادای نماز عصر زمانی است که خورشید هنوز روشن است و می درخشد؛ و هنوز به زردی نگراییده است؛ و آن زمانی است که سایه ی هرچیزی بعد از زوال خورشید، به اندازه ی خودش گردد. و بهترین وقت برای ادای مغرب، پس از غروب کردن خورشید است. و بهترین وقت برای ادای نماز عشاء، بستگی به وضعیت نمازگزاران دارد؛ اگر در ابتدای وقت حاضر شدند که پس از زوال شفق قرمز است، همان وقت نماز خوانده می شود و اگر در این وقت حاضر نشدند، تقریبا تا نیمه ی اول شب به تاخیر انداخته می شود که در صورت عدم مشقت، این وقت برای ادای آن افضل می باشد. اما بهترین وقت برای ادای نماز صبح، هنگام آمیختگی روشنایی و تاریکی با هم می باشد.
از ام قیس مِحصَن اسدیه رضی الله عنها روایت است که می گوید: وی با پسربچه ی کوچکی که غذا نمی خورد نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم رفت و رسول الله صلی الله علیه وسلم پسربچه را در آغوش گرفت؛ و پسربچه روی لباس ایشان ادرار کرد؛ این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم آب خواست و بر لباسش آب پاشید و آن را نشست. از ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت است که پسربچه ای نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده شد که روی لباس ایشان ادرار کرد؛ پس رسول الله صلی الله علیه وسلم آب خواست و بر لباسش آب پاشید. و در روایتی آمده است: بر لباسش آب پاشید و آن را نشست.
به روایت مسلم - متفق علیه
صحابه رضی الله عنهم با کودکان شان نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می رفتند تا از برکت وجود ایشان و برکت دعای شان برای آنها بهره مند شوند. و رسول الله صلی الله علیه وسلم با اخلاق نیکویی که الله متعال در سرشت ایشان نهادینه بود، از آنها به گرمی استقبال می کرد. باری ابن قیس با پسربچه اش که از شیر تغذیه می کرد و به سنی نرسیده بود که بتواند از چیزی جز شیر تغذیه کند، نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می رود؛ و رسول الله صلی الله علیه وسلم از رحمت و مهربانی که دارد، نوزاد را در آغوش می گیرد و نوزاد روی لباس ایشان ادرار می کند؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم آب می خواهد و در محل ادرار، روی لباسش آب می پاشد و آن را نمی شوید. این حکم مخصوص ادرار طفل شیرخوار پسر و نه دختر می باشد.
از ابوجحیفه وهب بن عبدالله سُوائی رضی الله عنه روایت است که می گوید: درحالی که رسول الله صلى الله عليه وسلم در خيمه ی سرخ رنگش بود نزد ایشان رفتم که بلال رضی الله عنه آب وضوی ایشان را آورد. برخی از اصحاب به آب وضوی رسول الله صلى الله عليه وسلم دست يافتند - و برای تبرک به خود ماليدند - و آنها که بی نصیب ماندند، به آبی که دوستان شان گرفته بودند، دست می کشيدند. وی می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم - ابتدای ظهر - درحالی که جامه ای سرخ رنگ پوشيده بود، بيرون آمد؛ گويا اينک به سفيدیِ ساق هايش نگاه می کنم. وضو گرفت و بلال اذان گفت. من سر و دهان بلال را زیر نظر داشتم که به اين سو و آن سو حرکت می نمود؛ يعنی هنگام گفتن «حَيَّ عَلى الصَّلاة» و «حيَّ على الفَلاَح»، صورتش را به راست و چپ می گرداند. سپس چوب دستی - يا نيزه ای- برای رسول الله صلى الله عليه وسلم به عنوان سُتره- در زمين فرو بردند و رسول الله صلى الله عليه وسلم جلو رفت و نماز ظهر را دو رکعت خواند و تا به مدینه بازگشت، آن را دو رکعت می خواند.
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم در وادی ابطح در بالای مکه توقف نمود که بلال با پس مانده ی آب وضوی رسول الله صلی الله علیه وسلم از خیمه ی ایشان بیرون آمد. مردم از این آب تبرک جستند و بلال اذان گفت. ابوجحیفه می گوید: من دهان بلال را زیر نظر داشتم که به هنگام گفتن «حي على الصلاة حي على الفلاح» آن را به سمت راست و چپ می گرداند تا مردم آنها را بشنوند؛ چون این دو جمله به حضور در نماز تشویق می کرد. سپس برای رسول الله صلی الله علیه وسلم نیزه ی کوچکی به عنوان ستره برای نماز، به زمین فرو برده شد و پس از آن رسول الله صلی الله علیه وسلم دو رکعت نماز خواند. و از آن به بعد تا بازگشت به مدینه، نمازهای چهار رکعتی را دو رکعت می خواند، چون مسافر بود.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا جَلَسَ بَيْنَ شُعَبِهَا الأَرْبَعِ، ثُمَّ جَهَدَهَا، فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ»: «هرگاه شوهر ميان اعضای چهارگانه ی همسرش قرار بگيرد و همبستری كند، غسل واجب می شود». و در لفظی آمده است: «وَإِنْ لَمْ يُنْزِلْ»: «هرچند انزال صورت نگیرد».
به روایت مسلم - متفق علیه
چون مرد بین دست و پاهای همسرش قرار بگیرد و آلتش را در آلت او داخل کند، بر هر دوی آنها غسل جنابت واجب می شود؛ هرچند انزال منی صورت نگیرد؛ چون داخل کردن آلت تناسلی خود یکی از موجبات غسل می باشد.
از عایشه رضی الله عنها روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم نماز صبح را می خواند و تعدادی از زنان مسلمان هم، با پوشش کامل در نماز شركت می كردند چنانكه خود را در چادرهای شان می پيچيدند. و هنگامی كه به خانه های شان برمی گشتند، (بدليل تاريكی هوا) هيچكس آنان را نمی شناخت.
متفق علیه
عایشه رضی الله عنها ذکر می کند که زنان مسلمان با پوشش کامل در نماز صبح همراه رسول الله صلی الله علیه وسلم شرکت می کردند؛ و بعد از نماز به خانه های شان باز می گشتند؛ درحالی که روشنایی و تاریکی آمیخته به هم بود. اما اگر کسی به آنها نگاه می کرد، به دلیل تاریکی موجود ایشان را نمی شناخت؛ و این بیانگر زود خواندن نماز صبح در اول وقت آن می باشد.
