Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عمرو بن عَبَسَة رضی الله عنه روایت است که می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمودند: «مَنْ رَمَى بِسَهمٍ فِي سَبيلِ الله فَهُوَ لَهُ عِدْلُ مُحَرَّرَةٍ»: «هرکس يک تير در راه الله بيندازد، این برای او با آزاد کردن برده ای برابری می کند».
به روایت ترمذی - به روایت نسائی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
هرکس تیری در چهره ی دشمنان الله بیندازد، اجر و پاداش کسی برای او خواهد بود که برده ای را در راه الله آزاد می کند. فرقی نمی کند این تیر به دشمن اصابت کند یا نه؛ چنانکه در روایت نسائی آمده است: «وَمَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى بَلَغَ الْعَدُوَّ، أَوْ لَمْ يَبْلُغْ»: «و هرکس تیری در راه الله بیندازد، چه به دشمن اصابت کند یا به او نرسد». اما اگر به دشمن اصابت کند، در برابر آن یک درجه پاداش برای او در بهشت خواهد بود؛ چنانکه در روایت ابوداود آمده است: «مَنْ بَلَغَ بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلَهُ دَرَجَةٌ»: «هرکس تيری در راه الله پرتاب کند و به دشمن اصابت کند، درجه ای برای او در بهشت خواهد بود». و در روایت احمد آمده است: «فِي الْجَنَّةِ»: «درجه ای در بهشت برای او خواهد بود».
از معاذ رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ الله مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ فُوَاقَ نَاقَةٍ، وَجَبَتْ لَهُ الجَنَّةُ، وَمَنْ جُرِحَ جُرْحاً في سَبِيلِ اللهِ أَوْ نُكِبَ نَكْبَةً فَإنَّهَا تَجِيءُ يَوْمَ القِيَامَةِ كَأَغزَرِ مَا كَانَتْ: لَونُها الزَّعْفَرَانُ، وَريحُها كَالمِسْكِ»: «هر مرد مسلمانی که به اندازه ی فاصله ی دوبار دوشيدن شتر در راه الله بجنگد، بهشت بر او واجب می شود؛ و هرکس در راه الله زخمی بردارد يا آسيبی بببيند، زخمش روز قيامت در عميق ترين و وخيم ترين حالتی خواهد بود که در دنیا داشته است؛ رنگش، رنگ زعفران است و بويش بوی مشک».
به روایت ابن ماجه - به روایت ترمذی - به روایت نسائی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد - به روایت دارمی
هیچ مسلمانی نیست که در راه الله بجنگد هرچند مدت زمان اندکی به مقدار دو بار دوشیدن شتر باشد مگر اینکه وارد بهشت می شود؛ مراد این است که شتر دوشیده شود سپس رها شود تا بچه اش را شیر دهد و سپس بازگردد و بار دیگر شیرش دوشیده شود؛ و هرکس در راه الله زخمی بردارد و آسیبی ببیند، مثلا از اسبش بیفتد و زخمی شود یا با ضربه ی شمشیر صدمه ببیند یا هر آسیب دیگری ببیند، هرچند اندک باشد، روز قیامت درحالی می آید که از زخمش بسیار خون می آید و رنگ آن رنگ زعفران بوده و بویی که از آن به مشام می رسد بهترین بوها، بوی مشک می باشد.
و از سالم بن عبدالله بن عمر بن خطاب رضی الله عنهم از پدرش روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللهِ، لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيلِ»: «عبدالله مردِ خوبی است؛ اگر نماز شب می گزارد». سالم می گويد: از آن پس عبدالله جز اندکی از شب نمی خوابيد.
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که عبدالله بن عمر مرد نیک و صالحی است و او را به نماز شب تشویق می کند و او با این تشویق جز اندکی از شب را نمی خوابد.
از جابر رضی الله عنه روايت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم از او شتری خريد و بهای آن را برای او وزن کرد و چيزی بر آن افزود.
متفق علیه
این حدیث داستانی دارد که در اینجا به طور مختصر بیان شده است؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم شتری از جابر رضی الله عنه می خرد؛ و بهای شتر را برای جابر وزن می کند. چنانکه در اصل حدیث آمده است، وزن کننده به امر رسول الله صلی الله علیه وسلم بلال رضی الله عنه بوده است؛ در اصل حدیث آمده: پس بلال را امر نمود که برای من اوقیه را وزن کند. و بلال برای من وزن کرد و در وزن کردن بیش از بهایی که در برابر فروش شتر مستحق آن بودم افزود. درگذشته با نقود به صورت وزن کردن آنها و نه به صورت عددی معامله می شد هرچند به صورت عددی هم معامله می شد اما بیشتر به صورت وزنی مرسوم بود.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «انْصُرْ أخاك ظالمًا أو مظلومًا»: «برادرت ظالم باشد یا مظلوم، او را ياری کن». شخصی پرسيد: ای رسول خدا، اگر مظلوم باشد او را ياری می کنم؛ ولی اگر ظالم باشد، چگونه ياری اش نمايم؟ فرمود: «تَحْجِزُهُ -أو تمْنَعُهُ- من الظلم فإنَّ ذلك نَصْرُهُ»: «ياری کردنش این است که او را از ظلم و ستم باز داری».
به روایت بخاری
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: برادرات را ظالم باشد یا مظلوم، یاری کن و او را تنها نگذار. مردی گفت: زمانی که مظلوم باشد با دفع ظلم از وی، او را یاری می کنم؛ اما وقتی ظالم باشد و در حق دیگری تعدی و تجاوز کرده باشد، چگونه او را یاری کنم؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: او را از ظلم کردن به دیگران منع کن؛ یاری وی همین است.
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «لاَ تَلْبَسُوا الحريرَ، فَإنَّ مَنْ لَبِسهُ فِي الدُّنْيَا لَمْ يَلْبَسْهُ في الآخرةِ»: «لباس ابریشمی نپوشید، هرکس در دنیا آن را بپوشد، در آخرت نمی پوشد». و در روایتی آمده است: «إِنَّمَا يَلْبَسُ الحَرِيرَ مَنْ لا خَلَاقَ له»: «فقط کسی لباس ابریشمی می پوشد که هيچ بهره ای - از آن در آخرت - ندارد». و در روایت بخاری آمده است: «مَنْ لا خَلَاقَ له في الآخرةِ»: «کسی که در آخرت بهره ای (از آن) ندارد».
هر دو روایت متفق علیه است
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که نباید مردان لباس ابریشمی بپوشند و از میان مردان تنها کسی آن را می پوشد که بهره ای در آخرت ندارد؛ و این وعید و تهدید شدیدی می باشد؛ چون ابریشم لباسی مخصوص زنان و لباس بهشتیان می باشد. و در دنیا جز متکبران و خودپسندان کسی آن را نمی پوشد؛ به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم از پوشیدن آن نهی می کند. و نهی وارده مخصوص ابریشم طبیعی است؛ اما شایسته این است که هیچ مردی لباس بافته شده از ابریشم صنعتی را هم نپوشد چون با نوعی تمایل زنانه همراه است هرچند پوشیدن این نوع ابریشم حرام نیست چنانکه هیئت پژوهش های دائمی (اللجنة الدائمة) به اباحت آن فتوا داده است.
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است که: روزِ خيبر تعدادی از اصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم آمدند و گفتند: فلانی شهيد است؛ فلانی هم شهيد است. تا اينکه به يکی از کشته شدگان خيبر رسيدند، گفتند: او شهيد است. رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «كلا إني رَأَيْتُهُ في النار في بُرْدَةٍ غَلَّهَا أو عباءة»: «خير؛ من او را در دوزخ و در لباسِ راه راهی ديدم که از مال غنيمت دزديده بود». [بُرده، لباس يا چادر کوتاهی است که به دور خود می پيچند؛ و عبا لباسی بلند است.]
به روایت مسلم
عمر بن خطاب رضی الله عنه می گوید: در روز غزوه ی خیبر تعدادی از اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم درحالی نزد ایشان آمدند که می گفتند: فلانی شهید است، فلانی شهید است؛ تا اینکه از مردی گذشتند و گفتند: او نیز شهید است. این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «خیر، چنین نیست؛ به سبب عبایی که پنهان کرده بود و می خواست برای خودش بردارد، او را در آتش دوزخ دیدم؛ و به همین دلیل در آتش دوزخ عذاب می دید. و به این ترتیب صفت بزرگ شهادت در راه الله از وی منتفی گردید.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: شخصی نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و پرسيد: ای رسول خدا، کدامين صدقه اجر و پاداش بيشتری دارد؟ فرمود: «أنْ تَصَدَّقَ وأنْت صحيحٌ شَحيحٌ، تَخْشى الْفقرَ وتأْمُلُ الْغنى، ولا تُمْهِلْ حتَّى إذا بلَغتِ الْحلُقُومَ. قُلت: لفُلانٍ كذا ولفلانٍ كَذَا، وقَدْ كان لفُلانٍ»: «صدقه ای که آن را درحالی بدهی که خود سالم و تندرستی و به مال و ثروت حريص و علاقه مندی و از فقر می ترسی و به مال و ثروت اميدواری؛ نه اينکه آن قدر در صدقه دادن درنگ کنی تا جانت به گلو برسد و آنگاه بگويی: اين مال فلانی باشد و آن، از آنِ فلانی. درحالی که دیگر آن مال از آنِ وارثان توست».
متفق علیه
مردی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمده و از ایشان در مورد برترین صدقه سوال می کند و رسول الله صلی الله علیه وسلم در پاسخ به وی می فرماید: بهترین صدقه آن است که در حال سلامتی و تندرستی باشد، آنگاه که نفست حریص و مشتاق مال بوده و اگر زنده باشی از فقر و تنگدستی بیم و به ثروت امید داشته باشی؛ و صدقه دادن را چنان به تاخیر نیندازی که مرگت فرارسد و مطمئن شوی که دیگر در دنیا نخواهی بود و وقت ترک آن فرارسیده است و آنگاه بگویی: این مقدار مال به فلانی صدقه می دهم یا برای او وصیت می کنم و این مقدار برای فلانی صدقه داده یا وصیت می کنم؛ حال آنکه دیگر مال و اموالت از آن وارثان است و از مالکیت تو خارج شده است.
از علی بن ابیطالب ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ ابریشمی را با دست چپ خود و طلایی را با دست راست خود گرفت و سپس دستانش را با آن دو بلند کرد و فرمود: «إِنَّ هَذَيْنِ حَرَامٌ عَلَى ذُكُورِ أُمَّتِي، حِلٌّ لِإِنَاثِهِمْ»: «این دو بر مردهای امتم حرام و بر زنانشان حلال است».
به روایت ابوداوود و نسائی و ابنماجه
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ لباسی از ابریشم یا تکهای از آن را با دست چپش گرفت و طلایی در قالب جواهرات و زیورآلات یا شبیه آن را هم با دست راستش گرفت، سپس فرمود: پوشیدن ابریشم و طلا برای مردان حرام است، اما برای زنان حلال است.
