Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که دختر باکره ای نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و با ایشان مطرح نمود که پدرش بدون رضایت او، وی را به ازدواج کسی درآورده است؛ بنابراین رسول الله صلى الله عليه وسلم او را مختار نمود.
به روایت ابن ماجه - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
دختر کم سن و سالی که پدرش او را به ازدواج کسی درآورده و هنوز باکره است، نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می آید و به ایشان خبر می دهد که پدرش بدون رضایت و اجازه ی وی، او را به ازدواج مردی درآورده است؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم به او اختیار می دهد که این ازدواج را ادامه دهد یا آن را فسخ نموده و نپذیرد؛ چون اجازه ی وی در شریعت معتبر است و ولی نباید بدون اجازه و رضایت وی، او را به ازدواج کسی درآورد هرچند باکره باشد؛ چون عاقل و بالغ است، این حق را دارد که چنین ازدواجی را بپذیرد یا قبول نکند. و این دیدگاه که رای و نظر دختر باکره ی بالغ معتبر است و مجبور کردن او به ازدواج با کسی جایز نیست، دیدگاه «اللجنة الدائمة للبحوث العلمية والإفتاء» در عربستان سعودی می باشد.
از یزید بن اصم روایت است که می گوید: میمونه دختر حارث رضی الله عنها برای من روایت نمود و گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم در حالی با وی ازدواج کرده که حلال بوده است. یزید بن اصم می گوید: میمونه خاله ی من و خاله ی ابن عباس بود.
به روایت مسلم
یزید بن اصم ذکر می کند که ام المومنین میمونه دختر حارث رضی الله عنها به وی خبر داده که رسول الله صلی الله علیه وسلم درحالی با ایشان ازدواج کرده که از احرامش بیرون آمده است و در حین ازدواج با ایشان احرام حج یا عمره نداشته است. سپس نسبت خود با میمونه رضی الله عنها را ذکر می کند که ایشان خاله ی او و ابن عباس رضی الله عنهما بوده است. و این نزدیکی او به صاحب داستان را می رساند و اینکه رسول الله صلی الله علیه وسلم به هنگام ازدواج با میمونه رضی الله عنها محرم نبوده، چنانکه ابن عباس می گوید.
از علی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لَعَنَ اللهُ المُحَلِّل، والمُحَلَّلَ له»: «لعنت الله بر کسی که محلل است و آنکه برای او حلاله می شود».
به روایت ابن ماجه - به روایت ترمذی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
وقتی زنی سه طلاقه شود برای شوهر اولش حلال نمی شود تا اینکه مرد دیگری با او ازدواج کرده و با وی همخوابگی داشته باشد و سپس به اختیار و بدون تبانی قبلی این زن را طلاق دهد؛ برخی به حیله کردن در احکام شرعی روی می آورند؛ به این صورت که شوهر اول با مرد دیگری تبانی کرده و اتفاق می کند که با این زن به صورت صوری ازدواج کند سپس او را طلاق دهد؛ و مقصودشان ازدواج شرعی نیست؛ بلکه قصد حلال شدن این زن برای شوهر اول در میان است؛ و این کار حیله کردن در شریعت بوده و با خواری و پستی و بی غیرتی و ناجوانمردی همراه است؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم این نکاح را حرام کرده است و برای محلل (کسی که کاندید چنین ازدواج صوری می شود) و محلل له (مردی که برای او حلاله صورت می گیرد = شوهر اول) دعای دوری از رحمت الله کرده است.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لا يَنْكِحُ الزَّاني المَجْلُودُ إلا مِثْلَهُ»: «مردی که زنا کرده و شلاق خورده است جز با زنی مثل خود ازدواج نمی کند».
به روایت ابوداوود - به روایت احمد
حدیث مذکور بیانگر یکی از انواع ازدواج های باطل می باشد؛ و آن ازدواج کردن با زناکاری است که از زنا کردن توبه نکرده باشد؛ بنابراین برای کسی که زناکار بودنش ثابت باشد، جایز نیست با زنی پاکدامن ازدواج کند؛ و کسی جز زنی زناکار مثل خودش به ازدواج او درآورده نمی شود؛ تا هر دو مثل هم و در یک وضعیت باشند؛ و این حکم برای زمانی است که از این گناه بزرگ توبه نکرده باشد؛ همچنانکه برای هیچ مسلمان پاکدامنی جایز نیست با زنی زناکار که از این گناه توبه نکرده، ازدواج کند. وصف زناکار شلاق خورده در حدیث، وصفی اغلبی است چون غالبا کسی که زنا کردن وی ثابت شود، شلاق می خورد، وگرنه حکم مذکور در این حدیث شامل زناکاری که شلاق نخورده هم می شود؛ بنابراین عقدِ بسته شده در هر دو حالت، عقدی باطل و بی اعتبار است. الله متعال می فرماید: «الزَّانِي لَا يَنكِحُ إلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» [نور: 3] «مرد زناکار جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج نمی کند و زن زناکار را [نیز] جز مرد زناکار یا مشرک به ازدواج خود درنمی آورد؛ و این [زناشویی] بر مؤمنان حرام است».
از عایشه رضی الله عنه روایت است که می گوید: مردی همسرش را سه بار طلاق داد و مرد دیگری با این زن ازدواج کرد و قبل از اینکه همبستری صورت بگیرد، او را طلاق داد؛ وقتی شوهر اولش خواست با وی ازدواج کند، در این مورد از رسول الله صلی الله علیه وسلم سوال شد که ایشان فرمودند: «لا، حتى يَذُوَق الآخرُ مِنْ عُسَيْلَتِها ما ذَاقَ الأوَّل»: «نه (نمی تواند با او ازدواج کند) تا اینکه شوهر دیگری همان شیرینی را از او بچشد که شوهر اول از او چشیده است».
متفق علیه
زن رفاعه قرظی که از وضعیت خود شکایت داشت نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و به ایشان خبر داد که وی همسر رفاعه بوده که برای آخرین بار او را طلاق داده و سه طلاق را کامل کرده است؛ و بعد از رفاعه با عبدالرحمن بن زَبیر ازدواج کرده که عبدالرحمن نتوانسته با او همبستر شود و او را طلاق داده است؛ حال شوهر اولش قصد دارد با او ازدواج کند؛ و در این مورد از رسول الله صلی الله علیه وسلم سوال می کند که ایشان رفاعه را از این ازدواج منع نموده و از آن نهی می کند؛ و به همسرش خبر می دهد که تنها راه بازگشت وی نزد رفاعه و ازدواج دوباره ی آنها با هم این است که شوهر دیگری با وی همبستر شود و پس از آن به اختیار و بدون تبانی قبلی او را طلاق دهد تا رفاعه بتواند دوباره با وی ازدواج کند.
از جابر رضی الله عنه روایت است که می گوید: یهودیان می گفتند: اگر کسی با همسرش از پشت سر او (در محل تولد نوزاد) جماع داشته و همبستری کند، فرزندشان کور متولد می شود. لذا این آیه نازل شد: «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ» [بقرة: 223] «زنان شما، [در حُکمِ] کشتزاری برای شما هستند؛ پس هرگونه که می خواهید به کشتزار [= رَحِمِ همسرِ] خود درآیید».
متفق علیه
یهودیان بدون هیچ پشتوانه ی علمی روش های آمیزش و همبستری را محدود به مواردی می دانستند؛ و اوس و خزرج از اقوال و احوال آنها پیروی می کردند. چون یهودیان اهل کتاب بودند؛ از جمله افترائات و دروغ های یهودیان این بود که می گفتند: اگر مردی با همسرش از پشت سر او در محل تولد نوزاد آمیزش داشته و همبستری کند، فرزندی که در اثر این آمیزش به دنیا می آید، کور خواهد بود. لذا الله متعال این آیه را نازل فرمود: «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ» [بقرة: 223] «زنان شما، [در حُکمِ] کشتزاری برای شما هستند؛ پس هرگونه که می خواهید به کشتزار [= رَحِمِ همسرِ] خود درآیید». و به این ترتیب آنان را تکذیب نمود و بیان داشت که این روش آمیزشی نزد الله متعال مباح و بی اشکال است به شرطی که آمیزش در محل تولد نوزاد باشد.
از جذامه دختر وهب خواهر عکاشه روایت است که می گويد: با گروهی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم حاضر شدم که ایشان می فرمود: «لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَنْهَى عَنْ الْغِيلَةِ، فَنَظَرْتُ فِي الرُّومِ وَفَارِسَ، فَإِذَا هُمْ يُغِيلُونَ أَوْلاَدَهُمْ، فَلاَ يَضُرُّ أَوْلاَدَهُمْ ذَلِكَ شَيْئًا»: «تصمیم گرفتم از همبستری با زنان شيرده نهی کنم؛ اما متوجه شدم اهل روم و فارس بچه های شان را در دوران بارداری شير می دهند و اين کار به فرزندان شان هيچ ضرری نمی رساند». سپس از رسول الله صلی الله علیه وسلم درباره ی جلوگيری طبيعی پرسيدند. فرمود: «ذَلِكَ الْوَأْدُ الْخَفِيُّ»: «اين کار زنده به گور کردن پنهان است». عبیدالله در حدیثش از مقرئ می افزاید: و این مصداق «وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ»: «و آنگاه که از دختر زنده به گور شده پرسیده شود» می باشد.
به روایت مسلم
در این حدیث آمده که رسول الله صلی الله علیه وسلم تصمیم داشت شوهر را از نزدیکی و آمیزش با همسرش در دوران شیردهی او به فرزندش نهی کند؛ چون نزد عرب مشهور بود که این کار برای طفل شیرخوار مضر است؛ اما زمانی که مطمئن شد این کار در میان اهل فارس و روم رواج دارد و زیانی برای طفل شیرخوار ندارد، از این تصمیم منصرف شد. سپس در مورد مردی از ایشان سوال شد که منی خود را در آلت تناسلی همسرش نمی ریزد که این عمل را به عمل اهل جاهلیت در زنده به گور کردن دختران شان تشبیه نمود. با این تفاوت که عمل آنها آشکار بوده و این عمل پنهان صورت می گیرد.
از ابوسعید خدری روایت است که مردی گفت: ای رسول خدا، کنیزی دارم که در آمیزش با او جلوگیری طبیعی می کنم و دوست ندارم حامله شود؛ و من همان چیزی را می خواهم (کامجویی) که مردان می خواهند. و یهودیان جلوگیری طبیعی را زنده به گور کردن پنهان فرزند می دانند. بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «كَذَبَتْ يَهُودُ لو أراد الله أَنْ يَخْلُقَهُ مَا اسْتَطَعْتَ أَنْ تَصْرِفَهُ»: «یهود دروغ می گوید؛ اگر الله متعال اراده ی خلق نوزادی را داشته باشد، تو نمی توانی مانع آن شوی».
به روایت ابوداوود - به روایت احمد
این حدیث ابطال ادعای یهود می باشد که با وجود جلوگیری طبیعی در آمیزش جنسی، باردار شدن زن غیر ممکن است؛ و آن را از مصادیق زنده به گور کردن فرزندان و قطع نسل می دانند. اما رسول الله صلی الله علیه وسلم آنان را در این ادعا تکذیب نموده و خبر می دهد که اگر الله متعال اراده ی خلق نوزادی را داشته باشد، این کار مانع باردار شدن نمی شود و اگر اراده ی خلق نوزادی را هم نداشته باشد، این کار مصداق حقیقی زنده به گور کردن نیست؛ به همین دلیل به این صحابی اجازه ی جلوگیری طبیعی در آمیزش وی با کنیزش می دهد و ادعای یهود را رد می کند.
از صفيه دختر شيبه رضی الله عنها روایت است که می گويد: ولیمه ای را که رسول الله صلى الله عليه وسلم برای عروسی يكی از همسرانش تدارک دید، دو مد جو بود.
به روایت بخاری
در این حدیث آمده که رسول الله صلی الله علیه وسلم با یکی از امهات المومنین ازدواج می کند و ولیمه ای را تدارک می بیند که این ولیمه شامل دو مد جوی پخته شده می باشد چون چیزی غیر از آنها نمی یابد. و این بیانگر اندک بودن مال ایشان می باشد؛ اما با وجود آن شرایط سخت هم، این سنت را ترک نمی کند. و این خود دلیلی بر صحیح بودن ولیمه با چیزی کمتر از یک گوسفند می باشد و اینکه هر غذایی میسر باشد، می تواند به عنوان ولیمه قرار بگیرد و این به توانایی افراد بازمی گردد.
