Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ عُرِضَ عَلَيْهِ رَيْحَانٌ، فَلا يَرُدَّهُ، فَإنَّهُ خَفيفُ المَحْمِلِ، طَيِّبُ الرِّيحِ»: «به هرکس ريحانی [ماده ای خوشبو] هديه شد، آن را رد نکند؛ زيرا ريحان، سبک و خوش بوست».
به روایت مسلم
به هرکس خوشبویی هدیه شد، شایسته است که آن را قبول کند چراکه مشقتی در حمل آن نیست و بوی آن مطبوع است.
از جابِر بن عبدالله ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «اتَّقُوا الظُّلْمَ، فَإِنَّ الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَاتَّقُوا الشُّحَّ، فَإِنَّ الشُّحَّ أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، حَمَلَهُمْ عَلَى أَنْ سَفَكُوا دِمَاءَهُمْ وَاسْتَحَلُّوا مَحَارِمَهُمْ»: «از ظلم بترسید، زیرا ظلم تاریکی‌هایی در روز قیامت است؛ و از حرص و آز بترسید، زیرا حرص و آز کسانی را که پیش از شما بودند هلاک کرد؛ آنان را بر آن داشت که خون‌های‌شان را بریزند و حرمت‌های‌شان را حلال بشمارند».
به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ ظلم هشدار داده است که از مصادیق آن عبارت است از: ستم به مردم، ستم در حق خود و ستم در حق الله تعالی؛ ظلم یعنی ندادن حق هر صاحب حق؛ و ظلم در روز قیامت برای ظالمان تاریکی‌هایی است و باعث دشواری‌ها و وحشت روز قیامت است. و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از شُح برحذر داشته است که بخل شدید به همراه حرص و آز است و از مصادیق آن کوتاهی در ادای حقوق مالی و حرص شدید بر دنیاست؛ و این نوع از ظلم، امت‌های پیش از ما را هلاک کرد، چنانکه آنان را بر این داشت که همدیگر را بکشند و حرام‌هایی را که الله منع کرده بود، مباح بشمارند.
از ابو امامه باهلی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «أَنَا زَعِيمٌ بِبَيتٍ في رَبَضِ الجنَّةِ لِمَنْ تَرَكَ المِراءَ وَإِنْ كَانَ مُحِقًّا، وَببيتٍ في وَسَطِ الجنَّةِ لِمَنْ تَرَكَ الكَذِب وإِن كَانَ مازِحًا، وَببيتٍ في أعلى الجَنَّةِ لِمَن حَسُنَ خُلُقُهُ»: «من برای کسی که خصومت و قيل و قال را ترک نمايد، خانه ای در کناره های بهشت ضمانت می کنم؛ هرچند حق با او باشد. و ضامنِ خانه ای در وسطِ بهشت برای کسی هستم که دروغ را کنار بگذارد، اگرچه از روی شوخی باشد. و ضامنِ خانه ای در بالای بهشت برای کسی هستم که اخلاقی نيک دارد».
به روایت ابوداوود
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که ضامن خانه ای در بیرون بهشت یا اطراف آن برای کسی است که ترک جدال کند و لو اینکه بر حق باشد؛ چون مجادله وقت را ضایع نموده و سبب نفرت می شود؛ همچنین ضامن خانه ای در وسط بهشت برای کسی است که دروغ و خبر دادن بر خلاف واقعیت را ترک کند هرچند از روی مزاح باشد؛ و خبر می دهد که ضامن خانه ای در بالای بهشت برای کسی است که دارای اخلاق نیک باشد، هرچند با ریاضت نفس همراه باشد.
از عبدالله بن عَمرو ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که: مردی از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پرسید که: کدام (ویژگی) اسلام بهتر است؟ فرمود: «تُطْعِمُ الطَّعَامَ، وَتَقْرَأُ السَّلاَمَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ»: «غذا بدهی و به کسی که می‌شناسی و نمی‌شناسی سلام کنی».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پرسیدند که کدام یک از خصلت‌ها و ویژگی‌های اسلام بهتر است؟ و ایشان دو خصلت را ذکر نمودند: نخست: زیاد غذا دادن به فقرا که شامل صدقه و هدیه و مهمان کردن و ولیمه می‌شود. و غذا دادن در هنگام قحطی و گرانی فضیلت بیشتری دارد. و دوم: سلام گفتن به هر مسلمان است، چه مسلمانی که او را می‌شناسی و چه آنهایی که نمی‌شناسی.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: از رسول الله صلى الله عليه وسلم سؤال شد: چه چيزی بيش از همه مردم را واردِ بهشت می کند؟ فرمود: «تَقْوى اللَّهِ وَحُسنُ الخُلُق»: «تقوای الهی و خوش خلقی». و پرسيده شد: چه چيزی بيش از همه مردم را وارد دوزخ می گرداند؟ فرمود: «الفَمُ وَالفَرْجُ»: «دهان و شرمگاه».
به روایت ابن ماجه - به روایت ترمذی - به روایت احمد
بیشترین سببی که انسان را وارد بهشت می کند، تقوای الهی و اخلاق نیکو می باشد؛ تقوای الهی با دوری از همه ی امور حرام با انواعی که دارد میسر می گردد و خوش خلقی با مردم از پایین ترین مرتبه ی آن که اذیت و آزار نرساندن به مردم است تا بالاترین مرتبه ی آن که نیکی کردن به کسی است که بدی کرده، شامل می شود. و بیشترین مواردی که سبب ورود انسان به دوزخ می شود، دهان و شرمگاه است؛ چون غالبا انسان با این دو به مخالفت با الله متعال و مردم مبتلا می شود.
از عايشه رضی الله عنها روایت است که هرگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم به رختخواب می رفت، در دستانش می دميد و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» را می خواند و دستانش را بر بدنش می کشيد. و در روايتی آمده است: هر شب که رسول الله صلى الله عليه وسلم به رختخوابش می رفت، دو دستش را در کنار هم قرار می داد و در آنها می دميد و «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»، «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» را در دستانش می خواند و سپس با دستانش هرجا از بدنش را که می توانست، مسح می نمود و ابتدا از سر و صورت و قسمت جلوی بدنش آغاز می کرد؛ و اين کار را سه بار انجام می داد.
به روایت بخاری
ام المومنین عایشه رضی الله عنها همسر پیامبرمان صلی الله علیه وسلم در دنیا و آخرت، برای ما روایت می کند که یکی از سنت های رسول الله صلی الله علیه وسلم این بود که هر شب وقتی به رختخواب می رفت، کف دستانش را کنار هم قرار می داد و به آرامی در آنها می دمید و سوره های «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»، «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» را در آنها می خواند. فرقی نمی کند ابتدا در دست ها دمیده شود و سپس این سوره ها در آنها خوانده شوند یا ابتدا این سوره ها در دست ها خوانده شوند و سپس در آنها دمیده شود؛ چون حدیث مذکور بر رعایت ترتیب و به دنبال هم انجام دادن این دو عمل دلالت نمی کند. سپس تا جایی که می توانست، بدنش را با دو دستش مسح می کرد و ابتدا از سر و صورت و جلوی بدنش آغاز می کرد. و این کار - یعنی قرائت و دمیدن و مسح کردن بدن - را سه بار تکرار می کرد.
از انس رضی الله عنه روایت است که هرگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم به رختخوابش می رفت، اين دعا را می خواند: «الحَمْدُ للهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا، وكفَانَا وآوانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لا كَافِيَ لَهُ وَلا مُؤْوِيَ»: «حمد و ستايش ويژه ی الله است که ما را خوراک و آب داد و کفايت کرد و پناه مان داد؛ چه بسيار کسانی که نه کفايت کننده ای دارند و نه پناه دهنده ای».
به روایت مسلم
چون رسول الله صلى الله عليه وسلم به بستر خواب می رفت، این دعا را می خواند: «الحَمْدُ للهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا، وكفَانَا وآوانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لا كَافِيَ لَهُ وَلا مُؤْوِيَ»؛ و به این ترتیب حمد و ستایش الله متعال را می گفت که به او آب و غذا داده است؛ تا به یاد داشته باشیم که اگر الله متعال به ما آب و غذا ندهد، چیزی برای خوردن و نوشیدن نمی یابیم. بنابراین باید الله متعال را در برابر آب و غذایی که به ما عطا می کند، حمد و ستایش کنیم. و «كفَانَا» یعنی امور مختلف را برای ما سهل و آسان می گرداند؛ «آوانَا» و برای ما پناهگاهی میسر می کند که به آن پناه ببریم؛ حال آنکه افراد زیادی هستند که حامی و کار راه انداز و پناه و پناه دهنده ای ندارند؛ بنابراین بر ما لازم است که هرگاه به بستر خواب می رویم، این ذکر را بخوانیم.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «ثلاثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَات لا شَكَّ فِيهِنَّ: دَعْوَةُ المَظْلُومِ، وَدَعْوَةُ المُسَافِرِ، وَدَعْوَةُ الوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ»: «بی گمان سه دعای مستجاب وجود دارد که در پذيرفته شدن آنها شکی نيست: دعای مظلوم، دعای مسافر و دعای پدر [و مادر] بر ضدّ فرزند».
به روایت ابن ماجه - به روایت ترمذی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
سه دعا از سه گروه از دعا کنندگان هستند که تردیدی در اجابت آنها از سوی الله متعال نیست: دعای مظلوم، هرچند فرد مظلوم کافر باشد؛ وقتی مورد ظلم قرار بگیرد و به درگاه الله متعال دست به دعا بردارد، الله متعال دعایش را اجابت می کند. دعای مسافر، زمانی که در سفر دست به دعا بر می دارد و الله متعال را می خواند. و دعای پدر و یا مادر؛ فرقی نمی کند برای فرزند خود دعا کنند یا علیه وی دست به دعا بردارند.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «ثَلاثةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّه يَوْمَ القِيامَةِ، وَلا يُزَكِّيهِم، وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِم، وَلهُمْ عَذَابٌ أَلِيم: شَيْخٌ زانٍ، ومَلِكٌ كَذَّابٌ، وعائلٌ مُسْتَكْبِرٌ»: «سه نفر - يعنی سه گروه - هستند که الله در روز قيامت با آنها سخن نمی گويد، آنها را پاکيزه نمی گرداند و به آنها نظر رحمت نمی کند و عذاب دردناکی در انتظارشان است: پيردمرد زناکار، پادشاه و فرمانروای بسيار دروغگو و فقيرِ متکبر».
به روایت مسلم
سه گروه از مردم هستند که در روز قیامت، الله متعال با آنها سخن نمی گوید و به آنان نظر رحمت نمی کند و ایشان را از گناهان شان پاک و طاهر نمی گرداند و عذاب دردناکی در انتظارشان می باشد: مرد کهنسالی که مرتکب زنا می شود، حاکم و فرمانروایی که دروغ می گوید و فقیری که تکبر می ورزد و دیگران را تحقیر می کند.
